Herfst in de Vogezen.

De bedoeling was dat Dana, Steven, Ayla, Ron, Sjors en ik in de herfstschoolvakantie nog een weekje zouden gaan kamperen op een zo´n warm mogelijke bestemming binnen een straal van 600 kilometer van Rotterdam.
Heel stoer....maar hoe dichter het bij kwam hoe meer we gingen twijfelen of dit nou wel zo´n goed idee was.Met de gedachten aan optrekkende kou en vochtige morgens hebben we op de valreep toch maar besloten een gerieflijk huis te huren.
Beetje in het midden tussen de wijndorpen van de Elzas en de Vogezen kwamen we in Gerardmer uit. Ik kan wel stellen dat dit het leukste en übergenoeglijkste huis is dat we ooit gehuurd hebben.
Open haard en zéer knusse inrichting, binnenkeuken en overdekte buitenkeuken, ruimte zat en midden in de natuur. Sjors heeft de hele week los kunnen rondscharrelen om het huis.
Als we s´ avonds buiten zaten te eten was het zo stil dat je soms de wilde dieren hoorde scharrelen rondom ons .Best wel een beetje eng eigenlijk.
Tijd nu voor een foto, en tussendoor vertel ik wel verder...

                           Het huis en Sjors die voornamelijk als erfhond heeft gefunctioneerd deze week

.Zondagochtend naar Eguisheim gereden omdat daar een Gourmetmarket moest zijn én omdat ik wist dat daar een wijnproducent zat met mooie wijnen ( Léon Beijer) die gekocht moesten worden. Leuke dag ondanks de regen. Schattig dorp, lekker gegeten op terras onder de warmtelampen en kazen en worsten ingeslagen op de markt voor ´s avonds thuis.

De dag er op scheen de zon en hebben we een pittige maar leuke wandeling gemaakt bij St Die. Een Keltisch kamp op de top van een berg gelegen, met een heel stijl pad er naar toe, Prachtig uitzicht rondom op de top. Daarna heerlijk geluncht bij Saint Die bij Au Bureau op terras in de stralende zon.

Afgelopen winter waren wij ook bij Le Hohneck, maar toen was het snijdend koud en te ijzig om te wandelen. Nu wel gewandeld daar...weer een pittige klim, maar dat dondert niet want de uitzichten zijn fantastisch en de zon schijnt wederom gestadig.

 

 Op de top van Le Hohneck.

Het Kind...uitgevloerd.

Steven.....uitgevloerd.

De hond....niet moe te krijgen. 

Nog één van de Hohneck-wandeling omdat ik de lijsterbessen zo mooi vind kleuren bij de andere herfstkleuren.

Ayla in onze buitenkeuken. Hier kon onze eigenste buitenkok Steven zich helemaal te buiten gaan. We hebben er menig sappige steaks, tarte flambé's en eigengemaakte pizza´s genuttigd...en allemaal even lekker.

Tja..wat zal ik hier over vertellen. Ron´s eerste poging op de mountainbike heeft hij halverwege afgebroken....wat niet wegneemt dat ik hem reuze dapper vond. Hij moet nog even trainen Steven en dan rijdt hij je er helemaal uit.;-)

Mooie herfsttinten tijdens de rondwandeling om Lac Corbeaux.

De liefste en leukste kwijlebakkes van de wereld.

De Vogezen zijn werkelijk sprookjesachtig mooi in het najaar.

 

Ik had deze week een paar dingen die ik persé wilde. Onder andere de Grand Ballon op.

Het wordt saai...maar na wederom een fikse klim en een stralende zon bereiken we de top van de grand ballon. Uitzicht is weer prachtig. Zelfs de Mont Blanc is in de verte te zien.

Moeder en dochter.

Vaak ligt de top van de Grand Ballon in of net boven de wolken, wat soms wat spookachtige effecten geeft.

Ik kan het niet laten. Vind de kleuren zó mooi.

Grand Cru Bollenberg in herfsttooi.

Weer een wandeling rond een meer.

Eindelijk eens alle drie op de foto.

 

Terug lezend vind ik het maar een pover verslagje van een juist zo volle week. We waren meestal hele dagen op pad...hebben veel gewandeld, avonturenparken bezocht, gerodeld, ontzettend veel gegeten, wijnen gedronken en gekocht, gelachen, geruzied, gezongen..

Kortom, ik was nog geen uur thuis of ik had alweer heimwee.