Met Dirkje naar Frankrijk..

Laat ik beginnen met ons pas aangeschafte kampeerbusje voor te stellen: "Dirkje" heb ik haar genoemd, naar mijn in 2001 overleden mams. Een lang gekoesterde droom is uitgekomen.
Het is een Renault Master L2 H3 uit 2001, 114 pk, 2.8 TDI Turbo-motor, ingebouwd, jaren terug, door Avanti-campers. Werkelijk een oergezellig ruimtewondertje, met zoveel kastruimte dat zelfs ík het niet helemaal gevuld krijg en dat wil wat zeggen. Helaas is de dieselkachel van de bus in reparatie en waren we wat verwarming betreft afhankelijk van een elektrisch kacheltje, wat ook betekende dat we niet los van de elektriciteitspaal konden staan deze vakantie, als het te koud werd.
Onze geliefde Scharrelkip moet het veld ruimen, wat ik best verdrietig vind, maar een busje past gewoon beter bij de manier van reizen, die wij voor ogen hebben.

Op nieuwjaarsdag hebben we de bus op Plage de Piémanson, met een mooie Cremant de Alsace, omgedoopt tot Dirkje.

Dit was Dirkje, en nu naar de reisbelevenissen...

Zoals meestal hebben wij een plan A en B. Dat hangt af van het weer en hoe het met de lieve oude Sjors gesteld is.

Sjors gaat gelukkig goed, die vergeet weleens dat hij al op leeftijd is, wil vaak teveel en moet soms een beetje afgeremd worden door ons.

Plan A was de punt van Normandïe (le Manche) Plan B was het Zuiden van Frankrijk (Camarque).

Tot op de laatste dag voor ons vertrek hebben we het weer in de gaten gehouden en daarom is het  Zuid Frankrijk geworden. Gelukkig maar achteraf gezien, want het is verschrikkelijk noodweer geweest aan de hele westkust van Frankrijk.

Donderdag 28 december moest ik nog werken, daarna als een speer de bus ingepakt, de laatste boodschappen gedaan en vroeg naar bed om de volgende ochtend op tijd te vertrekken.

Eerste stop voor een overnachting is de camperplaats van Pont á Mousson. Fijne camperplaats en leuk plaatsje, waar we jaren terug ook al eens geweest zijn. Helaas was het weer zo bar en boos, dat we even wat gegeten hebben in een naastgelegen restaurant, wat gelopen hebben met Sjors en toen ons bed ingedoken zijn.

Was nog even stoeien met het ombouwbed, maar slaapt verder voortreffelijk.

Volgende dag doorgereden naar Villefrance sur Saone, grote maar niet zo’n mooie camperplaats. Wel mooie wandeling met Sjors gemaakt langs de Saone.

Ondertussen regent het vanaf ons vertrek uit Holland gestaag....en je wilt zuinig en schoon zijn op je nieuwe bussie, maar met onze baggerpoten en vooral die van Sjors is het na twee nachten al een grote modderbende. Hoe doen andere mensen dat toch?

Ach het is maar modder...

Na 2 dagen een beetje poedelen aan ons wasbakje zijn we toe zijn aan een lekkere douche,  besluiten we naar een camping te rijden aan het Etang de Berre en daar maar gelijk ouderjaarsavond door te brengen. Overvolle camping, er was nog maar net een plekje voor ons.

Durf het bijna niet te zeggen...maar we trokken het niet om wakker te blijven tot 24.00 uur en lagen om 22.00 uur al op één oor. Het weer is ondertussen al erg aangenaam, zo’n 17 graden met zon.

Etang de Berre.

Nieuwjaarsdag...strakblauwe lucht. Op naar Plage de Piémanson in de Camarque.

Hier heb je een gedoogplek voor campers, omdat we geen kacheltje nodig hebben kunnen we hier ook wel 2 nachtjes zonder stroom staan. Plage de Piémanson is onder camperaars een legendarische plek. Tot een jaar terug waren de stranden daar een soort van vrijstaat waar je mocht kamperen gewoon op het strand. Een wanordelijke, heerlijke chaotische bende moet het geweest zijn. Sinds vorig jaar is het kamperen op het strand aan banden gelegd en is het op een heel beperkt stukje nog toegestaan....en voor ons, die niet beter weten, een echte prachtplek.

Meneertje Sjors leefde daar als god in Frankrijk. Zo vanuit de bus kilometers strand om te rennen.

Mooie uitzichten vanuit de Dirkje.

Wat hebben we zo gedaan deze dagen? Uiteraard wat rondgereden in het prachtige natuurgebied de Camarque. Zelfs, voor het eerst in ons leven meerdere kraanvogels gezien. Ook de beroemde zwarte stieren, flamingo’s en witte Camarque-paarden. ’T is hier werkelijk een paradijs voor alle meneren de Vogelaars.

Zo’n gedenk-altaartje waarvan je je afvraagt wat er op die plek gebeurd is.

Ook, omdat we toch in de buurt waren naar Aigues Mortes geweest. Zomers, in het hoogseizoen moet het geen doen zijn daar in die drukte, nu zelfs nog druk maar wel te doen. Prachtig ommuurd stadje.
Ook maar even naar Grau du Roi door gereden. Ook leuk en sfeervol, vooral rond de haven. Maar kan me goed voorstellen dat je hier zomer niet moet zijn. Vonden daar wel een aardige camperplek , direkt aan het strand. Gelijk maar overnacht daar.

 Een beetje Kniertje uit "Op hoop van Zegen", maar dan op z’n Frans

Grau du Roi.Nog veel bedrijvigheid daar in de winter.

Toen werd het weer tijd voor een goede douchebeurt voor ons en zijn we naar Saintes Maries de la Mer gereden omdat daar een camping open was. Hier zijn we ooit al eerder geweest. Saintes Maries is bekend als bedevaartsoord met een jaarlijkse toeloop van duizenden zigeuners, vooral Spaanse Roma’s. Het hele stadje ademt dat ook een Spaanse sfeer.
Leuke plek....en nog steeds hebben we zon en zo’n 18 graden. We zitten regelmatig heerlijk buiten op een terras te borrelen of te eten.

Buiten de uitgebreide douchebeurt op Camping de la Brise, hebben we ook de bus eens goed gekuist en een beetje heringedeeld.

De dag er op vertrekken we wat landinwaarts. Richting het kleine berggebiedje "de Alpilles".
In mijn Trotter reisgids stond dat je absoluut niet in de zomer het mooie hoog gelegen plaatsje  Baux de Provence" moet bezoeken. Zelfs nu was het er druk en als ik naar al die massa’s lege parkeerplaatsen keek, kan ik me helemaal voorstellen hoe dit zomers moet zijn.

Ik moet maar eens ophouden dit steeds maar te melden, bedenk ik me nu. Veel mensen hebben nou eenmaal niet de keus om in het laagseizoen op vakantie te gaan. Sorry, ik zal het niet meer doen...
We hebben 2 nachten op een mooie camperplaats in Fontvieille gestaan. In een wandelgebied en op loopafstand van het aardige dorpje.
Leuke wandeling gemaakt, "route de Moulins". De Franse schrijver Alphonse Daudet heeft deze molens vaak beschreven in zijn boeken en heeft er, naar zeggen, ook in één gewoond.

 Het molentje van Daudet, alhoewel mijn altijd kritische Trottergids zegt dat dit onzin is. Gewoon een verzonnen toeristische trekpleister van gemaakt.

Tijd om weer ietsje noordelijk te gaan. Avignon was de bestemming. Vaak in de buurt geweest, maar nog nooit bezocht. Ideaal gelegen camping om loopafstand van het historisch centrum en is het hele jaar open. Moet me even van het hart, dat dit een beetje unheimische camping was. Veel vaste bewoners die geen stom woord zeiden. Sanitair leek kamp Colditz wel en stinken alsof je bij het olifantenpaviljoen in Blijdorp was....maar okay, goede ligging...dat dan weer wel.

Avignon zelf vonden we prachtig, relaxed en sfeervol. Wel heel erg hondonvriendelijk. Honden zelfs aangelijnd op veel plekken verboden. Gelukkig hadden we Sjors deze keer in den Dirkje gelaten, omdat het, ondanks zijn leeftijd nog steeds een crime is om met hem aan de lijn te wandelen. Trekken, heen en weer zwabberen en overal gaat die poot omhoog om te piesen. Nee, onze Sjors in geen stadshond.

Palais du Papes.

Pleintje in Avignon

Tja...het wordt tijd om langzaam aan weer wat noordwaarts te gaan. We bepalen vaak de avond ervoor pas waar de volgende dag naar toe gaan...en dat geeft een gevoel van vrijheid.
Monts du Pilat wordt het. Een klein regionaal natuurpark ten oosten van St Etienne.
In Le Bessat op 1200 meter hoogte ligt een aardige camperplaats met stroom. Wat gegeten in een restaurant in het dorp, wat gewandeld met Sjors in de mooie omgeving. Nog niet eerder gehad deze vakantie, maar we staan er helemaal alleen op de afgelegen camperplaats en het is er pikdonker. Ik vind het best eng, de Man heeft, zoals een échte man betaamd, nergens  last van. ;-) Desondanks toch als een blok geslapen.

Hij moet zo nu en dan wat afgeremd worden. Hij is altijd zó grenzeloos , ondanks zijn stramme pootjes en vergroot hart.

Monts du Pilat.

Weer wat noordelijker....het weer blijft goed, Wel wat frisser maar toch zo nu en dan de zon. We genieten..en zitten regelmatig buiten in de zon.
We overnachten in Vandenesse en Auxois aan het Canal de Bourgogne. Weer zo’n fijne camperplek aan een klein haventje en schattig dorpje. Wat ben ik toch altijd weg van de Bourgogne, lieflijk landschap, lieflijke dorpjes. Leuk wandelen zo langs het kanaal.

Canal de Bourgogne.

We begonnen onze vakantie in Pont á Mousson en gaan daar ook eindigen. Je kan er lekker douchen op de camperplaats, de bakker komt ’s morgens langs,  en je loopt zo de leuke stad in.
Ik ben weg van dit stadje. Niet erg toeristisch, beetje oubollige winkels en een prachtig mooi rond plein in het centrum.

 Pootje baden in de Moselle

Pont á Mousson by night.

Op de terugweg nog even heerlijk geluncht in Han sur Lesse en daarna op naar Rotterdam.

Tja...en dan is het weer voorbij. Wat is het ons goed bevallen zeg met ons Dirkje. We kunnen haast niet wachten om weer weg te gaan. Weet je, ik heb nog zoveel te vertellen eigenlijk...maar dan wordt het zo’n oeverloze, voor niemand interessante leesbrij.
Wel ga ik voortaan gewoon tijdens de vakantie zelf dit weblog per dag bij houden. We hebben tegenwoordig tenslotte bijna overal internet...en kan ik ook wat uitgebreider noteren wat een heerlijke wijnen we gedronken, en plezante restaurants we bezocht hebben. Alhoewel zelf koken in Dirkje ook geen straf is. Relatief grote keuken voor zo’n klein busje.....en nou stop ik echt..