Zwillbrocker Venn..

Toch nog even een weekend er tussenuit. Vrijdag na een lunchafspraak met een oude vriendin gelijk door in de bus gestapt en richting Duitsland gereden.

Klinkt heel Duits "Zwillbrocker Venn", is het ook, maar ligt zo’n 600 meter van de Nederlandse grens.  Twee nachten op een aardige gratis camperplaats gestaan die op loopafstand ligt van de vennen. Bloed, maar dan ook bloedverziekend heet en benauwd was het. Wat een armoe eigenlijk dit weer, het ontneemt je elk initiatief. Toch zijn we zaterdagochtend de rondwandeling door en langs de vennen gaan doen. Veel vogels moesten er zijn en ook nog een kolonie flamingo’s.

Ten eerste waren de vennen helemaal verdroogd, geen drupje water gezien...daardoor ook geen vogel gezien. Toch was het een prachtig mooie wandeling en lijkt me in het vroege voorjaar helemaal geweldig. Jammer dat Wally grotendeels aan de lange lijn moest in dit gebied. Teveel kwetsbare natuur voor loslopende honden staat er dan....en dan moet je de MTB ers er eens doorheen zien crossen.

Het mooie Barokke kerkje naast de camperplaats.

Zaterdag na de wandeling een lunch genoten op het terras van restaurant Kloppendiek.

Ron een forel in de folie en ik "drei Schweinefilets in Zwiebelrahmsoße, mit Käse überbacken", lekker maar machtig.

Dan uitbuiken op de camperplaats, wat lezen, puzzelen en wat internetten en ons bezinnen op de volgende vakantie over 3 weken. Ik hoop nog steeds op Slovenië, maar plan B en plan C hebben we ook al bedacht. Heeft ook wel iets spannends.

Na weer een zweterige klamme nacht zijn we vanochtend na het ontbijt naar huis vertrokken.
Was kort maar krachtig...fijn altijd zo even er tussenuit.