Nazomeren in de Bourgogne.

Eén ding waren de Man en ik het over eens, dat we dit jaar, hoe dan ook, nog een keer naar Frankrijk wilden. We hebben het fantastisch gehad deze zomer in Engeland/ Wales, maar la douce France toch wel erg gemist.
Dus besloten we met het tentje en de Hond nog een dag of 10 te gaan nazomeren in de Bourgogne
We startten deze vakantie op een  aardige camping in Nolay, valt nog net in het meest zuidelijke gedeelte van de Cote d’or, en dat betekent dat alles, werkelijk alles hier draait om wijn, wijn en nog eens wijn. Absoluut geen straf voor mij, ware het niet dat de wijngaarden die hier liggen werkelijk bijna vloeibaar goud produceren..zó prijzig. Wij zaten wat zuidwestelijk van de beroemde wijngaarden en daar werden toch ook zeer behoorlijke, betaalbare , maar wat meer onbekende wijnen geproduceerd, zoals de Maranges, Hautes  Côtes- de- Beaune.
De druivenpluk was al volop aan de gang rondom Nolay, gevolg was wel dat de camping overbevolkt was met druivenplukkers die na een dag hard werken zich op de camping afreageerde met harde muziek en flinke hoeveelheden alcohol...maar ach, na 22.00 uur lag alles al in diepe rust omdat er de volgende ochtend alweer vroeg geplukt moest worden.
We hebben 4 nachten op deze camping gestaan en vanuit hier de omgeving verkend, gewandeld, gegeten en uiteraard de nodige wijnen gekocht en genuttigd.
Ik word wel erg breedsprakig merk ik, dus het verloop van dit verslag doe ik tussen de foto’s door.
Eén van dee eerste dagen hebben we Beaune bezocht. Heerlijke stad, helemaal in het teken van wijn. Wijnwinkels, wijnbars, markten met prachtig etenswaar, leuke restaurants ....zoveel, dat ik helemaal overprikkeld raakte.
De trossen hingen er gezond en plukrijp bij in de wijngaarden.
Die middag met Sjors een wandeling gemaakt naar Le Bout du Monde, waar een mooie waterval moest zijn. Niks waterval, echter wat miezerige druppeltjes kwamen er naar beneden. Niet eens zichtbaar op de foto.
Zoals ik al zei, wijn, wijngaarden......
Die dag er op hebben we een mooie en fikse wandeling gemaakt door de wijngaarden van Meursault en omliggende heuvels. Zoals op de foto’s te zien hadden we schitterend weer. Kon echt niet beter.
Onderweg in een kapelletje.
Allebei dorstig tijdens het wandelen.
Annick Schreuder
Geleerd uit mijn meegenomen wijnboek van Annick Schreuder, dat er een roos aan het begin van de wijnstokken/stroken wordt geplant omdat deze heel erg vatbaar zijn voor ziektes. Zodra de roos dus staat te verwelken of ziek wordt weet de wijnboer dat er iets loos is en kan hij/zij op tijd ingrijpen voordat de hele wijngaard er aan gaat. 
Het plaatsje Nolay lag op loopafstand van onze camping. Prachtig middeleeuws dorpsplein met een mooie markthal.
Na 4 nachten zijn we zo’n 100 kilometer noordwestelijk gereden...naar Vezelay in het departement Yonne. Bijzonder gemoedelijk camping gestaan met prachtig zicht op de omgeving. Hier de ochtendnevel in de heuvels tijdens de ochtendwandeling met Sjors.
Vanaf de camping liep een prachtig pad door de wijngaarden richting Vezelay. Elke keer als ik er liep met Sjors kon ik niet anders denken dan; "life is good"!
Zicht op Vezelay.
Vezelay, ook bekend als pelgrimsoord. Een immens grote basiliek voor zo’n klein plaatsje. Tijdens het hoogseizoen zal het er ontzettend druk zijn, toen wij er waren heerstte er in het dorp een soort serene stilte, vriendelijk vrolijk lachende nonnetjes overal, violiste die muziek maakte op het dorpsplein, leuke restaurants, wijnwinkels ( ja ook in Vezelay en omgeving wordt volop wijn gemaakt), kunstgallery‘s. Kortom, een droom van een dorp. Ik ben er weg van.
De basiliek van binnen.
Detail van het interieur.


 
 
Na een dag rustig te hebben gelummeld, gegeten en gewandeld hebben we de auto gepakt en zijn we de omgeving gaan verkennen. Erg rustiek allemaal, vooral de dorpen, alsof de tijd stil heeft gestaan. Een tip voor wie er ooit eens in de buurt komt is het kleine middeleeuwse stadje Noyers-sur-Serein. Alsof je je 200 jaar terug begeeft. En gek genoeg niet eens erg toeristisch.
 Ik met vriendje Sjors.
 

Kiekeboe...
Doorkijkje in Noyers.
De dag er op was het weer eens tijd voor een fikse wandeling. We zijn door een mooi dal gewandeld langs het riviertje Cousin. Mooie wandeling en we hebben twee uilen gespot.
Bruggetje over de Cousin.
Onze laatste dag in deze omgeving. We vonden dat we toch nog even een bezoek moesten brengen aan het stadje Avallon, alleen al om de mooie naam. Was een leuk stadje maar viel in het niet bij het plaatsje van eergisteren ( Noyers)

Even nog een bizar verhaal op onze laatste ochtend in Vezelay.
Zoals ik al schreef kan je je geen vreedzamer idyllischer oord voorstellen dan daar. De laatste ochtend ging Ron zoals gewoonlijk een baquette halen bij de boulangerie aldaar. Alleen deze ochtend was het grote paniek in het dorp, de boulangerie was afgezet door politie, helicopters vlogen af en aan. Het leek wel of alle politiewagens en ambulances uit de hele Bourgogne richting Vezelay kwamen. Kortom, er was iets ernstigs aan de hand. Toen wij de tent gepakt hadden en weg reden was heel Vezelay en het dorp ernaast Asquins afgezet door een zwaar bewapende politiemacht. Pas bij thuiskomst gisteren zijn we op gaan zoeken wat er loos was geweest.
 Man schiet Franse tieners neer .
 Afschuwelijk, en dat allemaal bij de bakker waar Ron ook naar op weg was. Je moet er niet aan denken dat hij daar een paar minuten eerder was geweest. Gelukkig zijn er geen doden gevallen.

En dan is het weer tijd om te verkassen. We zijn een stuk noorlijker gereden en uiteindelijk beland in Montherme aan de Meuse in de Franse Ardennes. Mooi plekje voor de tent met zicht op de Meuse. Monthermé zelf vond ik niet bijzonder.
Ochtendnevel over de Maas.
 Eerlijk gezegd koken we niet zo vaak bij de tent, hooguit een eitje bakken, of soms iets op de weggooi-BBQ. Maar toen we deze heerlijke Bouchotmosselen bij de Carrefour zagen liggen zijn we van ons geloof afgestapt. De Man heeft een heerlijk avondmaal gefabriceerd.
Er moest nog 1x voor we naar huis gingen een flinke wandeling tegenaan. Lac du vieille Forges hebben we rondom bewandeld. Voor het eerst deze vakantie in de regen.
Deze twee lieve oude ezeltjes stonden op een veld naast onze camping. Schattige nieuwsgierige beesten.
Alleen ’s nachts begonnen ze spontaan te balken, zó ontzettend hard, het leken wel hysterische zeekoeien...en galmen over het water van de Maas dat het deed. Sjors sloeg er de eerste paar x van aan van de schrik.
Tja en dan vriendje Sjors. Hij was verdomd niet makkelijk deze dagen. Druk, constant aandacht vragen, kuilen graven op de grasmatten van de camping, blaffen naar mensen, trekken aan de riem. Een mager 6je krijgt hij deze keer, en dat terwijl hij ook weleens een 9 gehaald heeft tijdens een vakantie. Ik hou toch wel van ’m hoor, maar soms is hij "erg veel hond", zoals vriendin Dana het altijd zo mooi zegt.

Zoals gewoonlijk nog even over het eet en drinkgebeuren tijdens deze vakantie. De meeste wijnen uit de Cote D’or behoeven geen betoog. Bijna iedereen weet dat deze meestal geweldig zijn, vooral de grand cru’s. Helaas laat ons budget het niet toe ons hier naar hartelust aan te laven. Gelukkig alternatieven zat. Verrassend vond ik de rode wijn van de tamelijk nieuwe AOC Maranges, en de witte wijnen van Hautes-Cotes de Beaune.
Rondom Vezelay wordt ook volop wijn gemaakt. Grotendeels Chardonnay, Pinot Noir, beetje Cesar en ( heel bijzonder) ook een beetje Melon de Bourgogne ( van de Muscadet) Eerlijk gezegd vond ik ze soms behoorlijk dun en zuur, maar een enkeling maakte dit dan weer goed. Erg veel verschil in kwaliteit.
Voorlopig hebben we dózen vol met van alles mee naar huis genomen  en valt er nog een heleboel te keuren.

Vaak op restaurant gegeten. Geloof dat we bijna alle Bourgondische klassiekers wel geproefd hebben. Boudin Blanc, Escargots, Oeufs en Meurette, Coq au Vin, Epoisses en Boeuf Bourguignon.
Het was smullen geblazen, dat kan ik wel zeggen. Dat ik het voorlopig weer moet bezuren qua aangekomen kilo’s nemen we maar voor lief.

En zo eindigt mijn vakantieverslag. We hebben onze dosis Frankrijk weer ingehaald, dus kunnen we de aankomende winter weer door.

 

Reacties

  1. Wat een mooi verslag en schitterende foto's weer. Vezelay, het riviertje Cousin, Avallon: de herinneringen komen direct boven. Die schitterende basiliek, de Sainte-Marie-Madeleine....wij stonden destijds op een camping in St. Père de Vezelay, aan een riviertje met zicht op de basiliek. Zo mooi! Fijn dat jullie zo genoten hebben ondanks het 6je voor Sjors (wat is hij toch groot eigenlijk, ik verbaas me daar telkens weer over als ik hem op een foto met één van jullie zie).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Carla. Sjors is niet zo groot. Ik ben gewoon een klein vrouwtje. ;-)

      Verwijderen
  2. Leuk verslag weer en schitterende foto's!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oooo wat heb ik weer genoten. Wat een mooie aparte belichting zeg. En wat een eng verhaal over die schietpartij. Het is daar wel prachtig zeg. Xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  4. O bovenstaande is van mij. Linda xx

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bonjour, weer geweldig genoten van je uitgebreide verslag. Beaune kennen wij ook van onze doortochten naar Spanje. Ligt zo lekker centraal in het midden en is mooi. Zijn jullie in het wijnmuseum/winkel geweest? La douce France est bonne!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee niet in het wijnmuseum geweest, zelfs niet in de Hospice. Ik had het te druk met de markt en de wijnwinkels e.d.

      Verwijderen
  6. Bovenstaande reactie is van Yvette (van den Berg). Ik weet niet welke profiel selectie ik moest kiezen??????

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik weet het ook niet Yvette. Ik denk als je geen google-account hebt je automatisch anoniem reageert of zo.

      Verwijderen
  7. Er gebeurt iets niet goed met deze applicatie ik post deze 2 zojuist, donderdag 25 september en zie wat ie aangeeft? Is dit weer zo' n Cloud dingetje? Yvette

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Fantastisch gebied in Frankrijk. Zelf ook veel geweest. Auto door de assen vanwege de vele dozen geestrijk vocht die we meenamen. En o, die Sjors ... Wat een heerlijke hond toch met z 'n eigenwijze oogopslag. Een echte hond hè, niet zo'n veredelde muis met een jasje en een strikje, mag streken hebben, toch? En een zes is nog geen onvoldoende. Prachtige foto's, Agnes. Ze worden steeds mooier, echt!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts