Ahrtal voor de zoveelste keer.

We wilden nog een paar dagen weg voordat het hoogseizoen begint. Gelukkig sinds de 15de juni zijn de grenzen met veel landen weer open en dan lokt het Ahrtal weer. Al vaak geweest, maar zo’n heerlijke plek voor een paar dagen. Nog geen 300 kilometer vanaf thuis, fantastisch wandelgebied, goddelijke rode wijnen maken ze hier en hebben ze ook nog eens voor Duitse begrippen een hele goede keuken. Het Duitse slowfood eten is hier ontstaan.

Dus, op naar het Ahrtal..

Na een voorspoedige reis staan we nu op een camperplaats in Rech, best een aardig stekkie op een grasveldje. Behoorlijk bezet en we zijn de enige Hollanders. Even een klein rondje gedaan met the Wall, wat gelezen en zelf gekookt. Morgen willen we een flinke wandeling de hoogte in gaan maken. Ron hoort mij nu al steunen en vloeken...

Na een voor mij heerlijke nacht, de Man had iets minder goed geslapen, vertrokken we na het ontbijt richting de Steinerberg op, zo’n 650 meter klimmen. Sinds wij de app Locus gebruiken is de weg vinden tijdens het wandelen eigenlijk geen probleem meer. Wat een geweldige app.
Zoals voorspeld was het voor mij kreunen en steunen en tieren; dit doe ik nooit meer!!. Soms snap ik echt niet waarom ik het nog doe dit soort wandelingen. Het is altijd een soort gevecht met mezelf. Is dit nou leuk?
Uiteindelijk als we dan het hoogste punt bereiken weet ik weer dat dit dan de beloning is. Okay, voor dat kleine beetje overwinningsgevoel, daar doe je het dan voor. Even wat gegeten en gedronken in een restaurant op de top van de berg. Voor het eerst een mondkapje op omdat  dat moet hier als je een restaurant binnen gaat. Stikbenauwd zeg, zo’n ding.
De terugweg was een makkie, dat dan weer wel. Wally deed het geweldig, was ook zijn eerste wandeling de hoogte in.

 Even rusten onderweg.

 Mondkapje voor mijn werk kwam nu van pas.

Terugweg naar Rech.

Als beloning een koud biertje op de camperplaats.
Nu zitten we een beetje versuft te zitten op ons plekje en te niksen. Hoe en wat we vanavond eten zien we nog wel. Morgen gaan we waarschijnlijk verkassen naar een Park4night plekje hier verderop, vandaar kan je mooi wandelen de wijngaarden door.

Gisterenavond nog even hier verderop een lekkere schnitzel wezen eten met een heerlijke fles rode spätburgunder. Je moet hier het terras met een mondkapje binnenkomen, als je eenmaal zit dan mag het af. Stikbenauwd krijg ik het van zo’n ding, mijn brillenglazen beslaan er constant van.

Heerlijk geslapen, althans ik. De Man heeft last van zijn rug ’s nachts.
Het was vanochtend vroeg al erg warm en klam. Ook bleek dat we zonder gas zaten. De Man had zo ingeschat dat we deze dagen wel doorkwamen met deze gasfles. Niet dus...daar gaan de plannetjes op lekker wild te gaan staan de laatste 2 nachten. Een camping of camperplaats met stroom dan maar. Eerst willen we wandelen in de wijngaarden, de Rotweinstrasse. Het blijkt echt te warm en gewoonweg niet te doen, voor ons niet en ook voor Wally niet...dus na een half uur weer terug naar de parkeerplaats en verzinnen waar we de laatste 2 nachten gaan staan.
Camping Altenahr in Altenahr is het geworden, een oude bekende van ons, we komen hier al voor de 4de keer. Niet omdat het zo’n geweldig mooie en rustige camping is, maar wel heel gunstig gelegen t.o.v de wandelingen en restaurants.
Vanmiddag wat gelummeld en heerlijke gedoucht op de camping en ’s avond een  restaurant gezocht waar nog plaats was in Altenahr. Aardig gegeten, maar niet hemelbestormend. Meisje van de bediening was hèlemaal weg van Wally, en die lieverd kroelt met iedereen, dus ook met haar.

Weer heerlijk geslapen, dat mag bijna in de krant.
Vanochtend eerst vanaf de camping een wandeling gemaakt, moest een kort en makkelijk rondje worden. Ik stik van de spierpijn. Hadden we toch weer fout ingeschat, een kort rondje was het maar eenvoudig...nou nee. Was weer een ontzettend geklauter langs afgronden. Ik heb het dan al zo druk met mezelf, maar wil ook Wally in de gaten houden. Aan de lijn gaat moeizaam, en los wil hij achter elk vogeltje en vlindertje aan, meneer de jager. Tis allemaal goed gekomen, dat gelukkig wel.
Daarna met onze bus naar Ahrweiler voor een boodschap en een hapje eten. Voor de zoveelste keer zitten we op het mooie terras van Kleinertz te eten. Grappig was dat we beiden een Flammeküche besteld hadden, toen deze gebracht werd, ontstak er een flinke windvlaag en daar vlogen onze flammeküche het plein op. Grote hilariteit op het terras.
Vanavond een eenvoudige BBQ en morgen weer richting huis, misschien wel goed want het schijnt tergend warm te worden en het is nu soms al geen doen meer.

 Onze plaats op camping Altenahr. Heerlijk rustig na gisteren.

 Flammeküche bij Kleinerzt.

Ahrweiler.

Wally in de Ahr.

We zijn weer thuis. Waren heerlijke dagen. Nu de grote hitte tegemoed en voorlopig gaat de Dirkje op stal. Pas in september mag ze weer los.