Zeeland en het Corona-virus.

Tja, hoe het Corona-virus ons naar Zeeland bracht.

We hadden 2 leuke afspraken dit weekend. Afspraak zondag ging door omstandigheden niet door en die van zaterdagavond daar bracht het Corona-virus roet in het eten. We zouden gaan eten met vrienden, maar de vriendin is echt zo vatbaar voor alles momenteel en zit dus in de risico-groep….gecanceld maar deze afspraak, veiligheid voor alles. Jammer.

Wel ineens een heel vrij weekend en dan staat de Dirkje bijna te roepen op het erf hier.

Zaterdagochtend de bus ingepakt en geloof me tot aan de Brienenoordbrug wisten we nog niet of we nou naar Limburg of Zeeland zouden rijden. Ja of we avontuurlijk zijn zeg..;-) 

Al rijdend voor Zeeland gekozen, om het iets mooiere weer daar.

Nou valt het nog niet mee om een leuke overnachtingsplek te vinden in Zeeland, het is tamelijk camperonvriendelijk daar. Overal hoogtebalken op parkeerplaatsen en de campings die open zijn in de winter kan ik niet bepaald pareltjes noemen. Ach, we stonden op een redelijke, maar geweldig gunstig gelegen camping in Vlissingen. Pal achter de boulevard en het strand.

Wat hebben we gedaan in dit best wel rare unheimische weekend? Niet veel bijzonders. We zijn over het strand naar Dishoek gelopen, geluncht en weer terug. ’S avonds film op de laptop gekeken. Jojo Rabbit, erg leuk en prachtig einde, geslapen en vanochtend van Zoutelande naar Westkapelle gelopen over het strand. Het was eng rustig op het strand, en dat snapte ik dus echt niet. De enige plekken waar je relatief weinig kans loopt besmet te raken met het virus is toch buiten?

 Wally krijgt een dikke 10 dit weekend. Wat een heerlijke vent is het om mee te nemen in de camper. Ik heb best weleens met mijn handen in het haar gezeten met hem de afgelopen maanden en me werkelijk het ongans getraind met hem. De laatste weken zie ik ineens dat het kwartje bij hem gevallen is en dat het trainen zijn vruchten afwerpt. Hij is zó leuk, lief, zachtaardig, vrolijk en ongecompliceerd. Hou van dat beest..

Even een collage van mijn lieve Mosselman. Als het aan hem lag zou hij elke dag mossels eten. Let ook eens op de linkerkant van de collage. Zo keurig en ingenieus legt hij de leeg gegeten schelpen terug op zijn bord. Zelfs de bediening maakt er altijd een opmerking over.

Was een fijn, kort en onverwacht weekend.