Ardèche en de rest van Frankrijk.

Zo zeg, we zijn al bijna een week op vakantie en ik heb nog niks geschreven hier, of sowieso ergens notities gemaakt. Als ik het allemaal nog maar weet.

Zondagochtend voor vertrek eerst nog een geweldig leuke wandeling gemaakt met Barbet-eigenaren in het Hoge Bergse Bos, zeg maar een regiowandeling. Ontzetten leuk, vooral omdat Wally zijn zusje en broertje weer terug zag. Ze waren niet bij elkaar weg te slaan.

Wally, Amie (halfzus), Cooper en Yup.

Daarna gelijk door naar Frankrijk gereden en gestopt voor de overnachting op leuk stil plekje bij een zij-arm van de Moselle.

De volgende dag wilden we eigenlijk gelijk door rijden naar de Ardèche, maar ’t was zo verschrikkelijk heet in de bus, dat we het bijna niet meer hielden. Geen airco, we hebben het nog geen vakantie gemist maar nu...

Daarom maar een bosrijke koele camping gezocht vlakbij Condrieu.

De volgende ochtend wel linea recta naar de Ardèche. Normaal een gebied dat we mijden als de pest i.v.m de drukte, de vele Nederlanders,de hitte...maar deze periode goed te doen, behalve de hitte dan. Eigenlijk snap ik de massale intocht in het hoogseizoen wel. Het is er bloedheet, veel vertier en ook nog eens prachtig. Voor ons ouwe lullen was het in het naseizoen al druk zat.

Prachtige en heel eenvoudige camping direct aan de rivier gevonden en nu even bijkomen van alle drukte de laatste tijd thuis. Ook heb ik voor vertrek mijn voet gekneusd en die is dik en pijnlijk. Ik lijk wel een bejaarde als je me ziet lopen.

Agnes zou Agnes niet zijn als ze weer niks te klagen had, maar mensen wat was het bloedheet. Niks anders gedaan deze 3 dagen dan wat lunchen in bijliggende dorpjes en vooral veel plonzen in de rivier.

Toch wil je wat van de omgeving zien en dag 3 zijn we met de Dirkje langs de Gorges de Ardèche gereden. Echt prachtig, met geweldige uitzichtpunten langs de weg.

 Pont D’Arc, misschien wel het meest gefotografeerde fenomeen in de streek. Busladingen en megaparkeerplaatsen. Nu wel te doen, en hoewel supertoeristisch blijft het een magisch mooie plek.

De Man en het kleine Mannetje in het mooie plaatsje Aiguéze.

Lekker geluncht in het echt beeldschone plaatsje.

 Vanochtend vertrokken, de temperatuur is gezakt gelukkig, maar ook minder zonnig nu. Niet zeuren, even wat bijkomen van de hitte. We staan nu 100 kilometer noord-westelijk op een bijzonder leuke camperplek met zicht op het Lac de Naussac. Ideaal voor Wally want die kan zo naar beneden het strand op. We kijken wel hoe lang we hier blijven. Heb weer ladingen boeken mee, maar nog niks gelezen en misschien dat het er nu van gaat komen.

Beetje onrustige nacht. Hoe het komt?
Erg koud is het ook, maar mij hoor je niet klagen..
We dachten hier lekker te lunchen in één van de 2 restaurants hier aan het lac, ware het niet dat we bij beiden geweigerd werden met hond. Nog nooit meegemaakt in Frankrijk.
Supermarkt is ver weg en dan moeten we van ons mooie plekje af, dus gaan we aan ons ingeblikte noodrantsoen beginnen vanavond. De wijn is gelukkig niet op, dus dit overleven we ook wel weer.
Morgen richting Le Puy en Velay, dat stadje willen we eens bekijken.

Zo gezegd, zo gedaan. Op naar Le Puy en Velay.

Was nog een crime om de bus daar ergens te parkeren, want er bleek een groot middeleeuws feest aan de gang te zijn.

Le Puy is ook een stop voor de Santiago de Compostella-gangers en dat merk je al gauw aan de sfeer die er hangt. Het was druk, druk, druk....maar toch ontzettend leuk. Overal verklede mensen in middeleeuwse kledij en prachtige oude muziek live gespeeld. Wij moesten natuurlijk nodig lunchen na het debacel van gisteren. Kreeg ik toch door eigen schuld een hele kom "soup d’onion’ over me heen en stonk ik de rest van de dag tamelijk uierig.

Ondertussen ook weer tijd voor ons om eens lekker te douchen en wat kleding uit te wassen, dus een camping gezocht in de buurt van Vorey. Prima plekje op een mooi gelegen camping aan de bovenloop van de Loire. Zo rustig hier dat we het aandurven om Wally onaangelijnd op de plek los te laten scharrelen. Het is niet dat hij wegloopt, maar hij is zo gek op mensen dat hij iedereen wil begroeten met bijbehorend enthousiast gehap en gespring. Dat vinden de meeste nu hij pup is nog leuk, maar niet meer als hij straks volwassen is.
Ondertussen stortregent het hier, dus lekker in de Dirkje nu. We zijn met de laatste 2 delen bezig van de Engelse serie "After Life". Geweldig! Komisch en triest tegelijk.

Volgende ochtend regen....dus dan maar rijden richting het noorden. De Morvan is altijd wel een mooie stop dan. We willen nu weleens een dagje/nachtje echt wild staan en via Park4night een echt schitterende en eenzame plek gevonden aan een mooi waterreservoir. Was nog wel even penibel om hier te komen, we hebben nu eenmaal geen 4x4 terreinwagen, maar toch gelukt, hoe we weer terug naar boven komen is een probleem voor morgen. Paradijs voor Wally ook, lekker rondschooieren zonder de lijn om zijn nek. Weet je...ik doe altijd een beetje stoer over dat alleen staan in the middle of nowhere….maar toch vind ik het stiekem ook wel een beetje eng. Zo donker en stil ’snachts, je hoort niks anders dat je eigen hartslag. Krijg gewoon visioenen van losgeslagen gekken die hier op zoek zijn naar prooi om hun lusten te botvieren. Tja...raar. Aan Sjors hadden we dan een goeie, die sloeg wel aan met zijn krachtige stoere blaf...Wally het minimannetje vindt iedereen leuk, dus wellicht ook een moordlustige gek.
Ook balen we ervan dat we weer zonder stroom zitten tijdens het vrij staan. Nieuwe accu, en zonnepaneel en toch weer geen stroom. Even gebeld vandaag met de dealer waar Dirkje in onderhoud is, die kon ons ook niet helpen van een afstand. Vandaag dus maar weer naar een camping voor de stroom.

Besloten maar eens naar het stadje Clamecy te gaan. Nooit eerder geweest en schijnt een mooi oud klein centrum te hebben
'Staan nu op de Municipalcamping aan het Canal de Nivernais op loopafstand van het stadje en dat hebben we net even verkend. Leuk, een paar prachtige mooie middeleeuwse vakwerkhuizen, maar verder hadden we het snel bekeken. Lunchen dan maar...
We hebben deze vakantie al weer zoveel missers gehad qua restaurants, dat de moed me soms in de schoenen zinkt als we weer eens ergens binnen stappen. Zo ook vanmiddag. Gewoonweg niet lekker en de wijn was te zuur om zelfs als azijn te gebruiken. Klinkt verwend hè...
Misschien toch gewoon wat vaker zelf koken in de vakantie?
Wat we morgen doen weten we nog niet.

Gisterenavond kwamen we tot de conclusie dat we toch wat fout doen tijdens onze vakanties. We rijden altijd zo snel mogelijk naar het gebied dat onze eindbestemming is, blijven daar een paar dagen en gaan dan weer rustig naar het noorden richting huis. Dat noorden van Frankrijk kennen we ondertussen wel en we vroegen ons gisteren af waarom we eigenlijk niet langer in het zuiden gebleven zijn en dan op het eind van de vakantie gewoon in 2 dagen naar huis rijden. Affijn, dat heeft nu geen zin meer. We staan nu op een municipalcamping in een wat onbestemd gebied vlakbij Reims. Riviertje de Vesle loopt hier langs de camping, maar verder is de omgeving saai. Reims zijn we al eens geweest, dus dat hoeft niet meer. We kijken en besluiten wel of we morgen nog ergens stoppen voordat we naar huis gaan.
Vanmiddag eindelijk eens wel lekker geluncht met een heerlijke fles Saint Bris (sauvignon blanc) erbij. Wally voor het eerst een uurtje alleen in de Dirkje. Blaft wel als hij ons weg ziet lopen, maar gaat dan gewoon rustig liggen.
Nog een heel bijzondere film bekeken de afgelopen avond. De Goldene Handschuh...die vonden we, vooral omdat het een waargebeurd is, walgelijk, gruwelijk en goor....maar ook fantastisch. Ik zeg....aanrader, maar wel op eigen verantwoording!
Ook besloten morgen maar naar huis te gaan. We wilden nog een tussenstop ergens in Belgie, maar de motivatie is een beetje op, het weer is droefgeestig. Op naar de volgende vakantie.

Even over Wally. Die heeft zo’n heerlijk koppie, maar doordat hij bijna pikzwatre oogjes heeft en ook een pikzwart koppie is hij zo moeilijk te fotograferen. Verder doet hij het geweldig als reishond. Is rustig tijden het rijden, is rustig als wij ergens op een terras zitten.Houdt ons prima in de gaten als hij los loopt in de bossen en velden met de wandelingen. Is gewoonweg een fantastische zachtaardige en enthousiaste pup, die natuurlijk nog wel heel veel moet leren, maar daar wordt aan gewerkt.
Hij heeft wel een vacht waar werkelijk hele bossen klittenbolletjes en andere rotzooi in blijft zitten, dus ons Dirkje zal met hem nooit een fris en fruitig huisje meer zijn. Het is niet anders.
Regelmatig deze vakantie een traantje moet weg pinken om Sjors. Ik mis hem nog steeds verschrikkelijk en dat blijkt dus samen te kunnen gaan. Al zo ontzettend veel houden van je nieuwe hond en toch nog zo’n verdriet hebben om de oude.
+

Wally’s eerste zwemavontuur.