Noord-West Spanje.
Woensdag 1 mei op tijd vertrokken richting Spanje. Voor het eerst sinds jaren zonder hond, zal erg vreemd zijn.
Omdat er toch binnen afzienbare tijd weer een nieuwe vriend komt moeten we deze vakantie maar eens wat meer steden gaan bezoeken. Dat doe je ook wel met een hond, maar niet echt van harte. Je hond doe je er meestal geen plezier mee in ieder geval..
Affijn...zoals gezegd zijn we op tijd vertrokken de 1ste mei. Nu zouden we, als we dat willen, best in 2 dagen naar Noord Spanje kunnen rijden, ware het niet dat de Man altijd bijna in slaap valt als we over de saaie tolwegen rijden. Dus zo’n 500 kilometer is voor ons echt het matje en gaan we een slaapplek zoeken. De eerste dag doorgereden tot iets voor Rouen, daar een fijne slaapplek gevonden en de volgende dag weer verder over de tolweg richting Spanje.
Nu op een bijzonder leuke camperplaats in Verteuil sur Charente. Ontzettend lieflijk plaatsje waar we eigenlijk bij toeval terecht kwamen omdat we het rijden zat waren.
Wandelingetje gemaakt door het leuke dorpje. Pannenkoeken met spek en stroop gegeten bij de camper, zo nog even een filmpje kijken en dan morgen richting Pyreneeën om wat langer dan één nacht te blijven.
Beetje onrustige nacht. Het slapen wil nog niet echt lukken met mij.
Weer bijna heel de dag doorgejakkerd richting Spanje, We staan nu op een mooie afgelegen camperplek in Lehrs/Accous in de Franse Pyreneeën met de bedoeling om hier 2 dagen te blijven. Het is hier verrot koud op 1200 meter hoogte, morgen ook kou en regen voorspeld. We zien wel wat we doen. Wilden eigenlijk wat wandelen in de omgeving hier, maar mijn hernia is nog niet zo ver hersteld dat ik al kilometers in de bergen kan maken. We zien wel wat we doen. Voorlopig is hier een heerlijke warme douche op de camperplaats en daar ga ik me zo eens in onderdompelen.
Tijdens de door mij verzonnen route komen langs het prachtige Embalse de Yesa. De bedoeling was hier ergens een camping te zoeken, de enige die we tegenkwamen was van zo’n ontzettende treurigheid dat we maar gauw door gereden zijn. Dan maar een camperplaats. Degene die we op het oog hadden in Ujué was of opgeheven, of we konden hem niet vinden. Dan maar door richting Bardenas Reales, een heel mooi woestijnachtig natuurpark waar je een mooie route door kan rijden. Dat doen we morgen, nu staan we op een wat droevige ommuurde camperplaats in Carcasstillo, maar ach de zon schijnt heerlijk en net heerlijk buiten geborreld en gegeten.
Omdat er toch binnen afzienbare tijd weer een nieuwe vriend komt moeten we deze vakantie maar eens wat meer steden gaan bezoeken. Dat doe je ook wel met een hond, maar niet echt van harte. Je hond doe je er meestal geen plezier mee in ieder geval..
Affijn...zoals gezegd zijn we op tijd vertrokken de 1ste mei. Nu zouden we, als we dat willen, best in 2 dagen naar Noord Spanje kunnen rijden, ware het niet dat de Man altijd bijna in slaap valt als we over de saaie tolwegen rijden. Dus zo’n 500 kilometer is voor ons echt het matje en gaan we een slaapplek zoeken. De eerste dag doorgereden tot iets voor Rouen, daar een fijne slaapplek gevonden en de volgende dag weer verder over de tolweg richting Spanje.
Nu op een bijzonder leuke camperplaats in Verteuil sur Charente. Ontzettend lieflijk plaatsje waar we eigenlijk bij toeval terecht kwamen omdat we het rijden zat waren.
Wandelingetje gemaakt door het leuke dorpje. Pannenkoeken met spek en stroop gegeten bij de camper, zo nog even een filmpje kijken en dan morgen richting Pyreneeën om wat langer dan één nacht te blijven.
Beetje onrustige nacht. Het slapen wil nog niet echt lukken met mij.
Weer bijna heel de dag doorgejakkerd richting Spanje, We staan nu op een mooie afgelegen camperplek in Lehrs/Accous in de Franse Pyreneeën met de bedoeling om hier 2 dagen te blijven. Het is hier verrot koud op 1200 meter hoogte, morgen ook kou en regen voorspeld. We zien wel wat we doen. Wilden eigenlijk wat wandelen in de omgeving hier, maar mijn hernia is nog niet zo ver hersteld dat ik al kilometers in de bergen kan maken. We zien wel wat we doen. Voorlopig is hier een heerlijke warme douche op de camperplaats en daar ga ik me zo eens in onderdompelen.
Lekker geslapen vannacht. Doodstil hier en pikdonker.
Vanochtend lekker klein wandelingetje gemaakt hier in de buurt van de camperplaats.Kan het niet laten om steeds te denken hoe geweldig Sjors het hier gevonden zou hebben. Het weer is wat somber, maar dat mag de pret niet drukken. Na de wandeling rijden we richting Spanje via de Somport tunnel, zodra we uit de tunnel komen is het weer stralend. Dat moet w.s vaak zo zijn, de natuur is hier ook veel droger en minder groen dan aan de Franse kant van de Pyreneeën.Tijdens de door mij verzonnen route komen langs het prachtige Embalse de Yesa. De bedoeling was hier ergens een camping te zoeken, de enige die we tegenkwamen was van zo’n ontzettende treurigheid dat we maar gauw door gereden zijn. Dan maar een camperplaats. Degene die we op het oog hadden in Ujué was of opgeheven, of we konden hem niet vinden. Dan maar door richting Bardenas Reales, een heel mooi woestijnachtig natuurpark waar je een mooie route door kan rijden. Dat doen we morgen, nu staan we op een wat droevige ommuurde camperplaats in Carcasstillo, maar ach de zon schijnt heerlijk en net heerlijk buiten geborreld en gegeten.
BARDENAS REALES.
Werkelijk prachtig mooi natuurgebied. Alsof je in een Western terecht bent gekomen, dat klopt ook wel want er zijn hier diverse beroemde westerns opgenomen.
De toekomst van het gebied is niet zo rooskleurig. Door erge erosie en regenval dreigen de typerende vreemde bergtoppen te verdwijnen. Vermoeden is dat het hele gebied over 5o jaar een heel ander aanzicht heeft.
Wij hebben er genoten en de ohhh’s een ahhh’s waren niet van de lucht.
Daarna nog even naar Arguedas gereden want daar wilden we lunchen en de grotwoningen bekijken.
Nog niet zo lang geleden waren de grotwoningen daar bewoond, wegens instortingsgevaar nu onbewoonbaar verklaard.
Zo, tijd om wat richting Picos de Europa te rijden, want dat is het volgende doel. Onderweg willen we eerst 2 nachten op een camping, om te douchen en gewoon even te niksen.
Valt nog niet mee met een TomTom die ook niet altijd even goed de weg weet. Kortom, een hele middag voor Jan Lul in de rondte gereden zonder op de plek van bestemming te komen. Uiteindelijk op een heel andere camping terecht gekomen dan die de bedoeling was, Ach, de zon schijnt lekker, het uitzicht is mooi hier en verder willen we even niks, behalve wat lezen.
Zéér koude vriesnacht.Het ijs stond op de ruiten, maar in de morgen stralende zon, met zo’n lekker frissertje er in. Ik hou er van.
Vanochtend lekker gelummeld met een boek, en zelfs de man leest een dikke pil en ik hoor hem niet klagen zoals meestal dat het "helemaal niks"is, dus dat komt wel goed.
Vanmiddag naar het stadje Navarrete gelopen om te lunchen en wat boodschappen in te slaan.
Lekkere lunch met prima pinxtos op een mooi pleintje.Navarrete ligt op de route van Camino de Santiago dus er veel pelgrimswandelaars hier. Aardig stadje met werkelijk een schitterende kerk. Binnen zo kitsch en over the top dat het gewoon weer mooi was. Overal bladgoud dat ook nog eens heel mooi belicht werd. We waren er even stil van. Foto,s zijn helaas niet echt gelukt.
Op naar de Picos de Europa.
Vanochtend op tijd vertrokken richting de Picos. Mooie rit en gedeeltelijk binnendoor.
Weet je, wij én eten in Spanje is altijd gedoe. Al sowieso moeten we wennen dat de resto’s en bars pas om 14.00 uur open gaan voor de lunch, dan begeven wij het al bijna van de honger. Dan nog heel vaak word je nors de zaak uitgesnauwd als je om 14.00 paraat staat. Ja, ja...wij zijn wat ongeduldig en sterven van de honger.
Okay, dachten we vanmiddag nadat we 2x niks te eten kregen, dan rijden we gelijk door naar onze eindbestemming vandaag Potes, en dan lunchen we daar wel om 15.00 uur.
Waren we daar weer de laatste die aten op het terras, want iedereen was al aan het afrekenen. Snappen jullie hoe het zit hier?
Wel lekker gegeten met een , dat verzacht het leed, heerlijke plaatselijke wijn.
Leuk stadje overigens Potes.
We blijven hier 2 nachten en staan op een bijzondere leuke camping. Morgen de Picos in om wat te wandelen.
Potes.
Tja, wandelen in de Picos was de bedoeling. Je moet hiervoor een flinke hoogte overbruggen en dat gaat (voor een mens zonder topconditie) alleen via de kabellift vanaf Fuente Dé. Wij op tijd daar naar toe met de Dirkje want het kan weleens druk zijn lazen we. Daar aangekomen bleek de lift niet te gaan vandaag. Teveel wind.
Dan maar een lullig wandelingetje in het dal daar gemaakt. Misschien dat het morgen weer proberen, we kijken wel.
Weer terug naar Potes en daar wat rondgelopen en lekker geluncht in de zon.
Vanochtend bij het opstaan stralend zonnig weer, wat echter al zeer snel verdween. Dan maar niet naar Fuente Dé, dat is toch op z’n mooist met helder weer.
Op naar Covadonga, dat ligt helemaal aan de andere kant van de Picos en omdat er geen weg door het gebergte gaat moeten we er helemaal omheen rijden. Is geen straf, je rijdt aan één stuk door een prachtige kloof.
Even een bezoek gebracht aan het stadje Cangas de Onis.
Daarna doorgereden naar Covadonga, waar we morgen een nogal heftige route de Picos in willen gaan rijden naar 2 meertjes hier in de bergen.
In Covadonga ligt een prachtige kleine kathadraal, mooi qua ligging maar het interieur stelt niet veel voor.
Nu valt het hier niet mee om een plekje te vinden voor de nacht. Camping is gesloten, camperplaatsen zijn er niet. Nu staan we dus zo gezegd "wild". Helemaal in ons uppie, toch ook weer raar zonder hond. Sjors gaf toch altijd wel een veilig gevoel, die grote zwarte joekel sloeg wel aan als hij iets hoorde. Nu ben ik overgeleverd aan de heldhaftigheid van Ron.
Slaapplek vannacht.
Vanochtend dichte mist. Wat doen we?
Toch maar gewoon de route de Picos in volgen. anders zien we helemaal niks van dit gebergte.
Stom, maar ik had de Picos de Europa al jaren op mijn lijstje staan. Kwam er nooit van omdat honden niet zo welkom zijn in dit gebergte. Nu dus even de kans grijpen zonder hond. Als ik eerlijk ben had ik er iets meer van verwacht. De rit er naartoe eindigde bij 2 bergmeertjes Lagos de Covandonga waar de wandelingen begonnen. Wij hebben een korte gedaan, maar die was al heftig zat voor mij.
Ach natuurlijk best mooi die bergmeertjes, maar ik heb mooiere gezien, Of ligt het aan het wat sombere weer?
De weg er naar toe vonden we een makkie, niet eng, goed wegdek'. Wie dit al eng vindt moet eens in Corsica gaan rijden.
Na de wandeling verlaten we de Picos. De kust en zee lonkt.
Omdat onze huishoudaccu w.s kapot is kunnen we niet langer dan 1 nacht vrij staan. Balen!
Wat het goed maakt is dat we nu op het mooiste plekje van een camping staan, aan een getijden baai en met zicht op het stadje San Vicento de la Barquera.
Het weer is aangenaam en we lunchen ik het leuke stadje. We hebben heerlijke vis en andere dingen uit zee op, waar ik het bestaan niet van kende.
We staan zowaar al 3 nachten op deze camping. Een record gewoon.
Het is hier fijn. Mooie plek met uitzicht, op loopafstand van leuk stadje en de zee nabij.
Vanochtend afscheid genomen van onze 82 jarige buurman en buurvrouw die hier naast ons stonden met hun kleine VWbussie. Zij gingen nog door naar Portugal. Geweldig tòch op die leeftijd
Verder doen we geen fluit vand, behalve lezen, wijn en bier drinken en zo nu en dan slepen we ons uit onze zetel om naar toilet te gaan of een restaurant te zoeken in het stadje.
Morgen vertrekken we hier. Weet nog niet waarheen.
Allereerst vanochtend een bezoek gebracht aan het stadje Comillas, dat hier vlakbij ligt. Daar is een mooie stadsvilla ontworpen door Gaudi.
Echt prachtig.
Voor de lunch ergens een dikke vette pizza gegeten en toen weer op zoek voor een plek voor de nacht.
Mooi illegaal plekje gevonden vlakbij Noja.
Mooie plek en rustige nacht gehad. Kregen vanochtend wel even bezoek van de Guardia civil….en mensen, het is bijna genant om te zeggen, maar dat was precies op het moment dat ik op de porta-potti zat. Even in paniek de broek te snel opgehaald, met alle gevolgen van dien...
De politie liet ons verder met rust en vertrok.
Met mij kwam het niet meer goed vandaag...
We gaan op weg naar Mundaka, volgens mijn Trotterboek een beeldschoon plaatsje
Ron en ik met de zoveel duizenste poging eens samen leuk op de foto te staan. Ron bedient met zijn mobiel mijn camera.....en dan nog wil het maar halfslachtig lukken.We pakken samen gewoon niet leuk op een plaatje.
We slapen vannacht op een camping hier in de buurt.
Vanochtend via de kust richting Zarautz gereden, daar willen we nachten blijven en vanuit daar San Sebastian bezoeken. Dat is gewoon een verplicht nummer als je hier in de buurt bent en je houdt van lekker eten.
Onderweg geluncht in een bijzonder leuk stadje. Leikatio!
Daar aten we op de kade samen, voor precies 25 euro. Bier, fles wijn, voor, hoofd en nagerecht en koffie toe. Ik kan de rekening soms gewoon niet geloven. Zo laag, hoe flikken ze dat?
Nu op de camping net de zon onder zien gaan.
Vanochtend begon de weeromslag. Hebben de laatste dagen echt prachtig weer gehad. Helder en onbewolkt, de zon met een zelfs voor mij aangename temperatuur. Nu dus een ander weerbeeld, behoorlijke slechte vooruitzichten zelfs.
Vandaag eerst nog een dagje San Sebastian voordat we richting Frankrijk gaan.
Het is elke keer weer een waar eetfeest in die stad. Zo leuk en ontspannen al die barretjes met hun prachtig opgemaakte en heerlijke Pinxtos.
Ik ben altijd te gulzig en plemp teveel op mijn bordje, met als gevolg dat ik na bar 3 al plofvol zit en ook nog eens een beetje tipsy ben. De Dirkje stond heel ver van het oude centrum geparkeerd, de terugreis ter voet ging dus al kreunend, hikkend en strompelend. Na de vakantie ga ik én sporten én op dieet. Tis klaar nu!
Blijft een aanrader de stad.
Het was ook gelijk de laatste mooie dag in Spanje.Stortregen heel de avond en nacht. Mooie gelegenheid voor ons om flink wat noordelijk richting Frankrijk te gaan rijden in de bus. Ik heb genoten van Spanje, moet altijd even wennen aan de Spanjaarden. Hun taal klinkt zo onvriendelijk en snauwerig na de vriendelijke zachte Franse taal. Eenmaal gewend aan het idee dat ik niet uitgekafferd word, maar dat het gewoon zo klinkt, is het ook gewoon goed. Mooi land, lekker eten, veel ruimte.
Zo ik loop achter met mijn blog. Slechte wifi overal.
4 dagen terug vertrokken uit Spanje en na één overnachting onderweg aangekomen op het eiland Ile de Noirmoutier. Op het uiterste puntje daar zit een aardige Municipalcamping aan zee. Harstikke vol zat de camping, maar voor ons was er nog een prachtig plekje helemaal aan het einde van de camping. Snap wel waarom. Het stonk er dusdanig naar rottend zeewier en de wind gierde om de bus, dat er geen ander wilde staan waarschijnlijk.
De laatste foto moet ik even uitleggen. We gingen lunchen in L’ Herbaudière en namen beiden Steak Tartaar met 3 oesters. Dachten we gewoon lekker de oesters uit de schelp te kunnen slobberen, maar nee....die waren vermalen door het rauwe vlees van de steak tartaar. Walgelijk en misselijkmakend was het...zum kotzen, werkelijk waar.
We hebben 2 rustige dagen met zon gehad op Ile de Noirmoutier. Veel gelezen en wat gewandeld. Ik ben al aan mijn 6de boek bezig, dat mag een unicum genoemd worden de laatste jaren.
Bovenstaande foto’s vanochtend gemaak bij vertrek van Ile de Noirmoutier. Je kunt van het eiland af via een brug, maar als het eb is onstaat er een weg naar het vasteland. Gois de Passage geheten.
Overal zie je fanatieke zeeschelp zoekers in de droogevallen wateren met harkjes, schepjes en emmertjes hun avondmaal bijelkaar scharrelen.
Nu staan we op de stadscamping van Nantes, want die stad willen we morgen eens gaan bekijken. Je kan er met de tram naar toe of een fiets huren. Dat doen we maar. Ron hoort het gescheld en getier van mij al....ik ben niet zo’n grage fietser, maar lopen gaat nog niet helemaal optimaal met mij, dus dit is beter.
Geen fiets kunnen huren vanochtend. Creditcard voor de borg weigerde dienst. Dan maar met de tram en verder lopen,
Eerst naar Ile de Machines.Een heel groot Jules Verne-achtig project op een eiland in de Loire. Allerlei mechanisch bewegende fantasie-dieren. Moeilijk uit te leggen, maar héél bijzonder.
Daarna richting centrum gelopen, wat geslenterd. Nantes is een leuke relaxte stad, heeft een zekere chic, maar toch net weer niet té gepolijst.
Geluncht in wat de mooiste zaak van Nantes moet zijn.La Cigale. Prachtig mooi Jugendstil interieur binnen, écht zo’n chique wat hectische brasserie die je alleen in Franse steden hebt.
Wij zaten heerlijk op het terras in de zon met zicht op de Opera.
Oh ja...en het eten was ook prima, Niet hemelbestormend, maar gewoon klassiek en goed.
Morgenochtend weer noordelijk richting Rouen, waar we stoppen...nog geen idee.
Heel de dag gereden met een tussenstop voor boodschappen en de lunch gebruikt in het schattige plaatse Beaumont sur Sarthre.
Nu staan we op een ontzettend leuk plekje voor de overnachting in Vieux Port aan de Seine. Onthouden deze plek. Ideaal voor een tussenstop naar het zuiden.
Net een leuke wandeling gemaakt langs de Seine….en het is zo raar maar in gedachten loopt Sjors gewoon nog mee. Ik denk steeds; "wat had hij het hier leuk gevonden, en hier had hij lekker even wat water kunnen drinken". Alsof hij er gewoon nog is. Realiteit is helaas anders....
Morgen nog wat noordelijker voor onze laatste dag, we zien wel waar..
Dit is de laatste foto van deze vakantie, genomen op de laatste overnachtingsplek bij een boerderij vlakbij Amiens, morgen naar huis. Tis mooi geweest.
Veel gezien, erg mooi en aangenaam weer gehad, veel geluierd, gelezen, gegeten, Sjors gemist....maar toch kijk ik terug op een aangename vakantie.
Vanochtend op tijd vertrokken richting de Picos. Mooie rit en gedeeltelijk binnendoor.
Weet je, wij én eten in Spanje is altijd gedoe. Al sowieso moeten we wennen dat de resto’s en bars pas om 14.00 uur open gaan voor de lunch, dan begeven wij het al bijna van de honger. Dan nog heel vaak word je nors de zaak uitgesnauwd als je om 14.00 paraat staat. Ja, ja...wij zijn wat ongeduldig en sterven van de honger.
Okay, dachten we vanmiddag nadat we 2x niks te eten kregen, dan rijden we gelijk door naar onze eindbestemming vandaag Potes, en dan lunchen we daar wel om 15.00 uur.
Waren we daar weer de laatste die aten op het terras, want iedereen was al aan het afrekenen. Snappen jullie hoe het zit hier?
Wel lekker gegeten met een , dat verzacht het leed, heerlijke plaatselijke wijn.
Leuk stadje overigens Potes.
We blijven hier 2 nachten en staan op een bijzondere leuke camping. Morgen de Picos in om wat te wandelen.
Potes.
Tja, wandelen in de Picos was de bedoeling. Je moet hiervoor een flinke hoogte overbruggen en dat gaat (voor een mens zonder topconditie) alleen via de kabellift vanaf Fuente Dé. Wij op tijd daar naar toe met de Dirkje want het kan weleens druk zijn lazen we. Daar aangekomen bleek de lift niet te gaan vandaag. Teveel wind.
Dan maar een lullig wandelingetje in het dal daar gemaakt. Misschien dat het morgen weer proberen, we kijken wel.
Weer terug naar Potes en daar wat rondgelopen en lekker geluncht in de zon.
Vanochtend bij het opstaan stralend zonnig weer, wat echter al zeer snel verdween. Dan maar niet naar Fuente Dé, dat is toch op z’n mooist met helder weer.
Op naar Covadonga, dat ligt helemaal aan de andere kant van de Picos en omdat er geen weg door het gebergte gaat moeten we er helemaal omheen rijden. Is geen straf, je rijdt aan één stuk door een prachtige kloof.
Even een bezoek gebracht aan het stadje Cangas de Onis.
Daarna doorgereden naar Covadonga, waar we morgen een nogal heftige route de Picos in willen gaan rijden naar 2 meertjes hier in de bergen.
In Covadonga ligt een prachtige kleine kathadraal, mooi qua ligging maar het interieur stelt niet veel voor.
Nu valt het hier niet mee om een plekje te vinden voor de nacht. Camping is gesloten, camperplaatsen zijn er niet. Nu staan we dus zo gezegd "wild". Helemaal in ons uppie, toch ook weer raar zonder hond. Sjors gaf toch altijd wel een veilig gevoel, die grote zwarte joekel sloeg wel aan als hij iets hoorde. Nu ben ik overgeleverd aan de heldhaftigheid van Ron.
Slaapplek vannacht.
Vanochtend dichte mist. Wat doen we?
Toch maar gewoon de route de Picos in volgen. anders zien we helemaal niks van dit gebergte.
Stom, maar ik had de Picos de Europa al jaren op mijn lijstje staan. Kwam er nooit van omdat honden niet zo welkom zijn in dit gebergte. Nu dus even de kans grijpen zonder hond. Als ik eerlijk ben had ik er iets meer van verwacht. De rit er naartoe eindigde bij 2 bergmeertjes Lagos de Covandonga waar de wandelingen begonnen. Wij hebben een korte gedaan, maar die was al heftig zat voor mij.
Ach natuurlijk best mooi die bergmeertjes, maar ik heb mooiere gezien, Of ligt het aan het wat sombere weer?
De weg er naar toe vonden we een makkie, niet eng, goed wegdek'. Wie dit al eng vindt moet eens in Corsica gaan rijden.
Na de wandeling verlaten we de Picos. De kust en zee lonkt.
Omdat onze huishoudaccu w.s kapot is kunnen we niet langer dan 1 nacht vrij staan. Balen!
Wat het goed maakt is dat we nu op het mooiste plekje van een camping staan, aan een getijden baai en met zicht op het stadje San Vicento de la Barquera.
Het weer is aangenaam en we lunchen ik het leuke stadje. We hebben heerlijke vis en andere dingen uit zee op, waar ik het bestaan niet van kende.
We staan zowaar al 3 nachten op deze camping. Een record gewoon.
Het is hier fijn. Mooie plek met uitzicht, op loopafstand van leuk stadje en de zee nabij.
Vanochtend afscheid genomen van onze 82 jarige buurman en buurvrouw die hier naast ons stonden met hun kleine VWbussie. Zij gingen nog door naar Portugal. Geweldig tòch op die leeftijd
Verder doen we geen fluit vand, behalve lezen, wijn en bier drinken en zo nu en dan slepen we ons uit onze zetel om naar toilet te gaan of een restaurant te zoeken in het stadje.
Morgen vertrekken we hier. Weet nog niet waarheen.
Allereerst vanochtend een bezoek gebracht aan het stadje Comillas, dat hier vlakbij ligt. Daar is een mooie stadsvilla ontworpen door Gaudi.
Echt prachtig.
Voor de lunch ergens een dikke vette pizza gegeten en toen weer op zoek voor een plek voor de nacht.
Mooi illegaal plekje gevonden vlakbij Noja.
Mooie plek en rustige nacht gehad. Kregen vanochtend wel even bezoek van de Guardia civil….en mensen, het is bijna genant om te zeggen, maar dat was precies op het moment dat ik op de porta-potti zat. Even in paniek de broek te snel opgehaald, met alle gevolgen van dien...
De politie liet ons verder met rust en vertrok.
Met mij kwam het niet meer goed vandaag...
We gaan op weg naar Mundaka, volgens mijn Trotterboek een beeldschoon plaatsje
We slapen vannacht op een camping hier in de buurt.
Vanochtend via de kust richting Zarautz gereden, daar willen we nachten blijven en vanuit daar San Sebastian bezoeken. Dat is gewoon een verplicht nummer als je hier in de buurt bent en je houdt van lekker eten.
Onderweg geluncht in een bijzonder leuk stadje. Leikatio!
Daar aten we op de kade samen, voor precies 25 euro. Bier, fles wijn, voor, hoofd en nagerecht en koffie toe. Ik kan de rekening soms gewoon niet geloven. Zo laag, hoe flikken ze dat?
Nu op de camping net de zon onder zien gaan.
Vanochtend begon de weeromslag. Hebben de laatste dagen echt prachtig weer gehad. Helder en onbewolkt, de zon met een zelfs voor mij aangename temperatuur. Nu dus een ander weerbeeld, behoorlijke slechte vooruitzichten zelfs.
Vandaag eerst nog een dagje San Sebastian voordat we richting Frankrijk gaan.
Het is elke keer weer een waar eetfeest in die stad. Zo leuk en ontspannen al die barretjes met hun prachtig opgemaakte en heerlijke Pinxtos.
Ik ben altijd te gulzig en plemp teveel op mijn bordje, met als gevolg dat ik na bar 3 al plofvol zit en ook nog eens een beetje tipsy ben. De Dirkje stond heel ver van het oude centrum geparkeerd, de terugreis ter voet ging dus al kreunend, hikkend en strompelend. Na de vakantie ga ik én sporten én op dieet. Tis klaar nu!
Blijft een aanrader de stad.
Het was ook gelijk de laatste mooie dag in Spanje.Stortregen heel de avond en nacht. Mooie gelegenheid voor ons om flink wat noordelijk richting Frankrijk te gaan rijden in de bus. Ik heb genoten van Spanje, moet altijd even wennen aan de Spanjaarden. Hun taal klinkt zo onvriendelijk en snauwerig na de vriendelijke zachte Franse taal. Eenmaal gewend aan het idee dat ik niet uitgekafferd word, maar dat het gewoon zo klinkt, is het ook gewoon goed. Mooi land, lekker eten, veel ruimte.
Zo ik loop achter met mijn blog. Slechte wifi overal.
4 dagen terug vertrokken uit Spanje en na één overnachting onderweg aangekomen op het eiland Ile de Noirmoutier. Op het uiterste puntje daar zit een aardige Municipalcamping aan zee. Harstikke vol zat de camping, maar voor ons was er nog een prachtig plekje helemaal aan het einde van de camping. Snap wel waarom. Het stonk er dusdanig naar rottend zeewier en de wind gierde om de bus, dat er geen ander wilde staan waarschijnlijk.
De laatste foto moet ik even uitleggen. We gingen lunchen in L’ Herbaudière en namen beiden Steak Tartaar met 3 oesters. Dachten we gewoon lekker de oesters uit de schelp te kunnen slobberen, maar nee....die waren vermalen door het rauwe vlees van de steak tartaar. Walgelijk en misselijkmakend was het...zum kotzen, werkelijk waar.
We hebben 2 rustige dagen met zon gehad op Ile de Noirmoutier. Veel gelezen en wat gewandeld. Ik ben al aan mijn 6de boek bezig, dat mag een unicum genoemd worden de laatste jaren.
Bovenstaande foto’s vanochtend gemaak bij vertrek van Ile de Noirmoutier. Je kunt van het eiland af via een brug, maar als het eb is onstaat er een weg naar het vasteland. Gois de Passage geheten.
Overal zie je fanatieke zeeschelp zoekers in de droogevallen wateren met harkjes, schepjes en emmertjes hun avondmaal bijelkaar scharrelen.
Nu staan we op de stadscamping van Nantes, want die stad willen we morgen eens gaan bekijken. Je kan er met de tram naar toe of een fiets huren. Dat doen we maar. Ron hoort het gescheld en getier van mij al....ik ben niet zo’n grage fietser, maar lopen gaat nog niet helemaal optimaal met mij, dus dit is beter.
Geen fiets kunnen huren vanochtend. Creditcard voor de borg weigerde dienst. Dan maar met de tram en verder lopen,
Eerst naar Ile de Machines.Een heel groot Jules Verne-achtig project op een eiland in de Loire. Allerlei mechanisch bewegende fantasie-dieren. Moeilijk uit te leggen, maar héél bijzonder.
Daarna richting centrum gelopen, wat geslenterd. Nantes is een leuke relaxte stad, heeft een zekere chic, maar toch net weer niet té gepolijst.
Geluncht in wat de mooiste zaak van Nantes moet zijn.La Cigale. Prachtig mooi Jugendstil interieur binnen, écht zo’n chique wat hectische brasserie die je alleen in Franse steden hebt.
Wij zaten heerlijk op het terras in de zon met zicht op de Opera.
Oh ja...en het eten was ook prima, Niet hemelbestormend, maar gewoon klassiek en goed.
Morgenochtend weer noordelijk richting Rouen, waar we stoppen...nog geen idee.
Heel de dag gereden met een tussenstop voor boodschappen en de lunch gebruikt in het schattige plaatse Beaumont sur Sarthre.
Nu staan we op een ontzettend leuk plekje voor de overnachting in Vieux Port aan de Seine. Onthouden deze plek. Ideaal voor een tussenstop naar het zuiden.
Net een leuke wandeling gemaakt langs de Seine….en het is zo raar maar in gedachten loopt Sjors gewoon nog mee. Ik denk steeds; "wat had hij het hier leuk gevonden, en hier had hij lekker even wat water kunnen drinken". Alsof hij er gewoon nog is. Realiteit is helaas anders....
Morgen nog wat noordelijker voor onze laatste dag, we zien wel waar..
Dit is de laatste foto van deze vakantie, genomen op de laatste overnachtingsplek bij een boerderij vlakbij Amiens, morgen naar huis. Tis mooi geweest.
Veel gezien, erg mooi en aangenaam weer gehad, veel geluierd, gelezen, gegeten, Sjors gemist....maar toch kijk ik terug op een aangename vakantie.







































.jpg)



Reacties
Een reactie posten