Winter. Op naar het zuiden...

Nog nooit eerder gedaan, maar dit jaar zijn we foetsie met de feestdagen.

Ik kon een dienst ruilen en daarom konden we woensdag 19 december al vertrekken. Nog even gedoe met mij. Ik ben één van de gelukkige mensen die nooit ziek zijn of wat hebben, totdat ik een paar weken terug een ontzettende pijn in heup/been/voet kreeg. Hernia-achtige verschijnselen. Ondertussen loop ik alweer stukken beter maar nog niet zo lekker dat ik al weer grote wandelingen aan kan. Heb nog steeds een gevoelloze voet. Ik ben gewoon van de leg en kan het niet uitstaan. Ik wil lopen, lopen....

Okay, verder ga ik er niet over zeuren en zijn ergere dingen in het leven.

Ochtend van vertrek eerst nog even langs de huisarts en toen, in de Dirkje, richting Frankrijk gereden. Op één of andere manier is Parijs altijd een enorme obstakel voor mij, pas als we daar voorbij zijn begint het feest voor mij.We hadden al de buitenste rondweg om Parijs genomen en eigenlijk viel het best mee en de man is sowieso altijd de rust zelve.

Eerste stop voor de nacht was in Milly la Foret.

Deze keer willen we ook onderweg naar het Zuiden wat dingen bezoeken en niet als een idioot de snelweg afjakkeren. Oradour sur Glane onder andere. Een welvarend stadje in de Limousinstreek dat bestormd is door de Nazi’s in 1944, helemaal kapot geschoten en bijna alle onschuldige bewoners zijn er gemarteld, geëxecuteerd en verbrand. Het dorpje is nog precies zoals het was na de brute inval van de Nazi’s.

Hartverscheurend en als je er doorheen loopt denk je alleen maar steeds; "Waarom?" Wij waren tijdens ons bezoek alleen daar en het weer was ook droefgeestig. Niet bepaald een vrolijke start van de vakantie.

Die middag wel weer ontzettend lekker geluncht bij les saisons gourmandes in een gehuchtje vlak bij Reuilly, dat dan weer wel...

Ondertussen regent het gestadig en zijn we na 2 nachten wel weer toe aan een lekkere warme douche en moet er ook weer de nodige apparatuur opgeladen worden.. Op naar één van de weinige campings die open zijn deze tijd van het jaar.Nu vanochtend weer vertrokken richting Cordes sur Ciel, daar willen we wat langer blijven. Het regent nog steeds, maar onze moreel is hoog en we laten ons plezier daardoor niet bederven.

Eenmaal op de camperplaats van Cordes aangekomen is alles afgesloten, ook de stroom dus....

Okay, nu redden we het wel zonder stroom zo’n 2 nachten en erg koud is het ook niet. We zien wel hoe lang we hier blijven. Stadje ziet er in elk geval mooi uit hier vanaf de camperplaats en er valt genoeg te wandelen hier met Sjors.

Ik weet niet wat er vandaag met mijn camera aan de hand is, maar alle foto’s hebben ruis, deze 2 boven zijn nog enigszins acceptabel. Vanavond maar even prutsen met de instellingen van m’n camera..

Okay, vanochtend een best vermoeiende klim naar Cordes sur Ciel gemaakt, maar dat was het allezins waard. Wat een prachtig plaatsje! Ietsie in verval, maar daar hou ik wel van. Ook hier, net als de vorige vakantie, troffen we hier iets bijzonders. Een mystieke gallery van een voormalig  Indiaas geestelijk leider Ma Ananda Moyi. Weer heel vervreemdend, maar ook weer heel bijzonder.

Toch besloten na onze wandeling wat zuidwaarts te trekken, want we willen even een nachtje aan de paal (stroom).

Nog even gestopt onderweg in Albi om wat te eten. Eigenlijk een leuke stad zo op het eerste gezicht. Helaas wil mijn been en voet nog niet zo goed, dus een rondwandeling zat er niet in.Wel nog even in de enorme grote Kathedraal geweest. Wat een pracht.

Slaapplek voor vannacht was in Fréjairrolles bij een auberge en een kleine visvijver. Leuk plekje

Vandaag maandag 24 december op tijd vertrokken. We moeten boodschappen doen voor de Kerstdagen en vrezen het ergste qua drukte in de Supermarché...maar dat valt reuze mee. Blijkbaar is de gekte hier niet zo erg als bij ons in Nederland. Mooie route gereden door de Haute Languedoc en voor de Kerstdagen willen we 2 nachten op een camping verblijven. Net aangekomen, blijkt de receptie er pas om 17 uur open te zijn. Maakt niet uit, de zon schijnt en we hebben een lekker plekje gezocht om de tijd door te brengen.

Eerste Kerstdag.
Tja...staan nu voor 2 nachten op een vriendelijke camping in Alzonne. De eigenaar heeft ontzettend zijn best gedaan om de camping in Kerstsfeer te tooien. Ongelooflijke veel knipperende lampjes overal in felle kleuren, Rendieren die via videoprojectie op muren over de camping rennen. Tis zo erg, dat het gewoon weer leuk is.
Wij doen rustig aan vandaag. Straks even wat wandelen langs Canal du Midi want die ligt hier vlakbij.

Zo gezegd zo gedaan...alleen viel er weinig te wandelen langs het Canal. Alles is afgezet omdat er grote overstromingen zijn geweest waarbij de kades het begeven hebben. Toen maar een andere wandelingetje gemaakt langs de rivier de Aude. Temperatuur is heerlijk, zo’n 12 graden en een strakblauwe lucht.

Hier zie je dat onze oude vriend zelfs het pigment op zijn snoet aan het verliezen is. 

Ons eenvoudige doch voedzame Kerstdiner in den Dirkje. Kaasfondue...what else!

Na een potje scrabbelen, waarmee de man zo als gewoonlijk weer gewonnen heeft, zijn we uitgevloerd en duiken ons gerieflijke bed in.

2de Kerstdag.

Mijn hemel, wat was het koud vannacht. Halverwege de nacht toch maar alle luiken dicht gedaan.

We duiken nu de bergen in om een gedeelte van de Katharen/kastelenroute te rijden. Dit gedeelte van de Aude is mooi en uitgestorven. De kastelen zijn echter in de winter niet te bezoeken, allemaal afgesloten.

De route is wel erg mooi. We staan nu op een mooi plekje met uitzicht en aan een riviertje in Padern.

Slaapplek in Padern.

Kerstdiner dag 2. Geconfijte kwartelboutjes met gemengde salade.

Donderdag 27 december.

Weer een hele koude nacht, zelfs de extra deken hield ons niet helemaal warm.

Vanochtend om warm te worden een leuke wandeling gemaakt. Zowaar, zonder kaart en een niet optimaal werkend GPS,  en niet verdwaald. Gaat het toch ooit goed komen met ons. Been/voet/heup gaat beter. Gelukkig.

Na de wandeling heerlijk gegeten in een Auberge in Cucugnan. Ik neem al mijn woorden terug, dat het helemaal niks meer is met het eten in Frankrijk in restaurants. We hebben tot nog toe overal fantastisch gegeten, Geloof echt dat je toch wat meer zuidelijk moet om goed te eten.

Vanmiddag een schitterende tocht richting Belesta waar we de nacht willen doorbrengen, Het is hier zo ongehoord mooi en zo ongerept nog, Nog niet aangetast door het toerisme....of is het omdat het december is en er eigenlijk geen hond op vakantie gaat?

 Wandeling in de omgeving van Padern.

We vervolgen de Katharenroute met prachtige landschappen onderweg.

Chateau Quéribus is toch wel één van de mooist gelegen kastelen tijdens de route. Ik had niet de puf om van de parkeerplaats naar boven te lopen, dus met deze best wel lelijke foto moeten we het doen.

Stuwmeer bij Caramany.

Heerlijke camperplaats in Belesta. Fijne douche en heerlijk rustig. Ik wilde nog graag het dorpje Castelnou bezoeken. Voordat wij, Ron en ik, de klim naar het hooggelegen dorp deden, eerst nog even gewandeld met de lieve oude vriend

Castelnou is een plaatje van een plaatsje. Kleinschalig toerisme, geen verkeer.

Om te lunchen stopten we in Céret. Ik wist vaag dat Picasso hier gewoond had maar pas 3 dagen later las ik dat hier een fantastisch mooi museum is met werken van Picasso, Chagall, Matisse en tijdgenoten . Stomme trut denk ik dan...
Alleen al deze prachtige fontein zomaar ergens op een pleintje daar.

Uiteindelijk aan de kust beland. Port Vendres aan de Cote Vermeille. Op een camperplaats zó druk dat menigeen amper zijn camper uit kon zo dicht op elkaar stond iedereen, en dat vooral op de plekken waar er geen bomen waren om de optimale satelietontvangst. Tja, zeg...je zal geen tv kunnen kijken in je vakantie.

Wij hadden ondertussen een ander probleem. Heel onze huishoudaccu was leeg, vergeten de koelkast op gas te zetten tijdens het stilstaan. Dus geen internet, geen licht en geen verwarming. Ouderwets kamperen met kaarsen, een gasbrander en spelletjes doen dan maar.

De volgende ochtend eerst een wandeling gemaakt hier langs de rotsachtige kust. De zon schijnt, maar de wind is koud.

 Daarna naar Collioure. Ooit heel lang geleden zijn we daar ook eens geweest, maakte toen al indruk. Vandaag in de zon was het zelfs ongelooflijk druk en de terrassen zaten bijna helemaal vol.

Collioure is heel kleurrijk.

En weer hebben we heerlijk gegeten.

Om de stroomvoorziening weer op te laden en de broodnodige douche staan we nu op een camping In Argeles sur Mer. Hutje mutje vol met grote witte campers. Ach, het strand en de zee liggen op 20 meter en morgen willen eens een dagje helemaal niks, dus blijven we hier 2 nachten.

Zo gezegd, zo gedaan vandaag. Strakblauwe lucht vanochtend, dus  konden we mooi op het strand wat niksen. Sjors begrijpt écht niet wat niksen is, dus houdt ons flink bezig met kuilen graven, boomstammen opzoeken....kortom erg relaxed is het nooit met Sjors op het strand.

Nog even naar het stadje toe gelopen, maar dat is van zo’n intense treurigheid, daar wil je niet eens dood gevonden worden. Grote woorden van mij...ieder z’n smaak, maar niks voor ons.

Vanavond nog even uitknobbelen waar we met Oud en Nieuw gaan staan. We zien wel..

Oudejaarsdag 2018.

We blijven nog even aan de kust hebben we besloten. Hopen een wat rustige camperplaats te treffen in Saint Pierre sur Mer. Onderweg weer te maken met de gele hesjesbrigade. Bij een afrit van de tolweg A9 hadden ze de betaalautomaten gemolesteerd en de hefbomen verwijderd. Gratis rit voor ons over de tolweg dus.

De zon schijnt nog steeds, alleen is de wind stukken kouder dan gisteren. Nog even boodschappen gedaan onderweg en we scoorden een bak Bouchotmosselen. Die moeten het worden de laatste avondmaaltijd van 2018...

De camperplaats is een prima plek. Rustig en in een mooie omgeving, hier blijven we 2 dagen...volgens mij valt er ook nog wat te vogelen voor de man hier.Wel beukt de wind zo ongenadig op de bus dat we van plek moeten veranderen, willen we niet heel de nacht liggen te schudden in ons bed. 

W.S begeven onze oogluiken het vanavond al ver voor 24,00 uur en zal de overgang naar 2019 aan ons voorbij gaan. 

Ja hoor, om 10.30 ging hier het licht uit.We kijken ’s avonds meestal een aflevering van "Killing Eve", erge aangename serie. Spannend en net een tikkie anders dan anders.

Het was koud vannacht en dan is het altijd moeilijk je warme bed uit te komen ’s morgens.

Wandeling gemaakt hier in de omgeving, maar de wind is snijdend koud, doet gewoon pijn in je gezicht.

De blije oude man. Als hij maar kan rennen en buiten kan zijn dan is het goed. Vraag me maar niet hoe hij zich in de camper gedraagt...daar is hij niet altijd even makkelijk. Onrustig vaak, wil niet gaan liggen, maar dat heeft hij thuis ook, dus is het geen optie hem niet mee te nemen. We moeten er mee dealen, klaar uit!

Weer een koude stormachtige nacht. We hebben alle ventilatieroosters en sommige kastjes moeten afdekken, anders voel je de wind zelfs binnen.

We gaan een stukje noordelijker rijden. We willen naar Mouzère voor de mooie rotsformaties en ook Lac Salagou eens bekijken met z’n mooie steenrode oevers.

Lac Salagou...als ik eerlijk ben viel het wat tegen. Wel mooi hoor daar niet van, maar ik heb weleens indrukwekkendere foto’s gezien van dit meer. Wel een lekker stuk gewandeld met Sjors langs de oevers.

 We overnachten op de parkeerplaats vanwaar de wandelingen naar Cirque de Mouzère vertrekken en willen wat vroeger dan normaal opstaan om op tijd te vertrekken voor de wandeling van 7,5 kilometer. Sjors kan niet mee, is te gevaarlijk en te zwaar voor zijn oude pootjes.

Het was een mooie en indrukwekkende wandeling. 4 uur over gedaan...ik ben gevloerd. Geen enkel vlak stuk, alleen maar klimmen en klauteren. Al vloekend, scheldend en tierend doe ik dan de tocht, maar apentrots dat ik het gered heb uiteindelijk. De Man, die hijgt niet, die zeurt niet, die loopt als een Mercedes Benz diesel naar boven.’T is zo rolbevestigend weer eigenlijk...

Het wordt voor ons weer hoog tijd voor een douche, wat stroom opladen, dus gaan we zo 160 kilometer noordelijk naar Espalion aan de rivier de Lot, want daar is een camperplaats met alle voorzieningen. Niet de mooiste plek, maar ala..

Het stadjes is wel leuk zagen we, denk dat we 2 nachten blijven..

Vrijdag 4 januari.

Koude nacht weer, heeft zelfs gevroren. Ik maak me dan constant zorgen om Sjors. Vannacht doe ik hem een shirt van mezelf aan, want onder een deken wil hij niet. Hij heeft sowieso een off-day. Loopt mank en vraagt erg veel aandacht door je constant hijgend aan te kijken. Heeft al extra pijnstillers gehad voor de zekerheid. Soms, zeg maar vaak...vind ik het verschrikkelijk moeilijk zo’n oude hond. Hij heeft zo’n onrust in dat ouwe lijf. Ik weet niet waar ik goed aan doe. Soms dwing ik hem met veel geschreeuw dat hij moet gaan liggen, dat doe hij dan uiteindelijk bibberend, waar ik ook weer zo verdrietig van word. Ik weet het soms ook niet meer.

Okay, vanochtend na de wandeling met Sjors, zonder hem naar het stadje Espalion gelopen, Mooie oude middeleeuwse brug en zeker een aardig stadje. Wat meer levendig hier dan de doorgaans uitgestorven badplaatsen in het zuiden.

Vanmiddag geluncht in een zaak met zogenaamde pretenties, die zoals zo vaak niet waar gemaakt werden. De Cote Boeuf was matig, de desserts ook. De prijs daarintegen was ongehoord hoog. Gelukkig was de wijn goed, een schrale troost.

.
Zaterdag 5 januari.
Koud, koud...echt stervens koud was het vannacht en vanochtend. Dit kan echt niet met de oude Sjors. Voor vannacht de dieselkachel maar aan laten staan. Liever niet, maakt best herrie, maar dit kan echt niet. Dan kan ik Sjors zo afleveren, diepgevroren en al, bij de Boucherie..:-)
We gaan op weg naar het vulkaangebied in de Auvergne.
Prachtige rit en zelfs de stromende riviertjes zijn bevroren. Nu op een grote camperplaats met stroom bij Puy de Sancy. Deze willen we morgen gaan bedwingen, gedeeltelijk met de skilift naar boven en het laatste gedeelte lopen. Net even naar buiten met Sjors en het was zo gruwelijk ijzig koud buiten, dat ik me afvraag of we morgen wel naar boven moeten met die kou. We zien wel hoe het morgen is...

 Stijfgevroren handdoeken vanochtend.

Het is echt winter hier.

En dan vanmiddag stopten we ergens in the middle of nowhere bij een lelijk restaurant dat gesloten leek, maar de deur was open en meneer de kok/eigenaar zat zelf te eten in een lege zaak. Of wij er ook konden eten?" Bien sur, bien sur…"

Dat hebben we geweten. Alles, echt alles was heerlijk en zelfgemaakt, zelfs de kazen. Lapin in eigen bloed gegaard, ham van eigen varken, eigengemaakte compote en ijs. Daarbij kregen van de bijzondere vriendelijk en grappige eigenaar allemaal tips hoe we het én in welke volgorde het moesten eten. Hij had zelf een wijnachtig brouwsel gemaakt en dat pastte perfect bij het eten. Dit zijn van die pareltjes om te koesteren. 

Zondag 16 januari
Elektrisch kacheltje aan gehad vannacht en het was te doen nu.Vanochtend buiten nog steeds een snijdende koude wind, dus de wandeling naar de top van Puy de Sancy laten we voor wat het is.Voel me wel een beetje een lafaard, juist ik die altijd zo pocht het nooit voor iets te koud te hebben....
 De camperplaats en dorp spreken ook niet echt tot de verbeelding. Zo’n uit de grond gestampt Frans wintersportdorp van een ontzettende lelijkheid, dat moest verboden worden.

Prachtig mooi die rijp op de bomen hier in de Auvergne.

We besluiten vandaag wat kilometers noordelijk te gaan maken. Vakantie is over een paar dagen al op z’n einde en dan is het prettig al wat op weg te zijn. 360 kilometer doorgejakkerd naar Sully sur Loire met bijbehorend kasteel waar we nu op een camping aan de Loire staan. Het weer is somber maar niet al te koud.

Maandag 7 januari
Goed geslapen.
Vandaag zo’n dag waarin je gewoon even niet al teveel wil. Dat mag ook best, het is tenslotte vakantie. Leuke wandeling gemaakt met Sjors vanmorgen hier langs de Loire, daarna samen even naar het stadje gelopen en wat geluncht. Niks bijzonders dus vandaag...óf word je misschien wat moe van alle opgedane indrukken zo aan het eind van de vakantie? Ik weet het niet..
Heb deze dag maar een collage gemaakt.

Dinsdag 8 januari.
Tja...dan is de laatste dag en nacht weer aangebroken. We doen nog één overnachting in Rocroi in de Franse Ardennen. Het is koud en het waait en we hebben niet de motivatie en lust meer om het mooie vestingstadje te bekijken.Wel nog even met Sjors op de vestingwallen gewandeld, daarna een uitsmijter gegeten in de Dirkje, nog een potje gescrabbeld, (weer hopeloos verloren met 150 punten verschil) en vanochtend na het ontbijt richting huis gereden.
We kijken terug op een fijne vakantie. Veel zon, maar toch was het kouder dan verleden jaar in januari. Mooie nieuwe plekken gezien, lekker gegeten, veel kilometers gemaakt. Genoten van elkaar, de Dirkje, Frankrijk en uiteindelijk ook van Sjorsie, de niet te stuiten ouwe rakker.