Vakantie Mei 2018

Normaal gesproken krabbel ik in onze vakanties altijd heel ouderwets in een schriftje wat we die dag zoal beleefd hebben, daarna verwerk ik het in dit blog. Vanaf nu doe ik dat niet meer. Alleen al omdat ik vaak mijn eigen onduidelijke krabbels niet kan lezen, en waarom zou ik het niet gelijk hier allemaal vermelden. Als het erg langdradig en onsamenhangend wordt, kan ik voor het publiceren nog van alles weghalen en toevoegen.

Affijn, het is vandaag 3 mei en Ron moest vanochtend nog een laatste klant helpen voordat we weg konden. Rond 14.00 uur richting Varik aan de Waal vertrokken om daar op een echt prachtige camperplaats te gaan staan. Wát een heerlijk plekje hier. Vol op in de zon met een biertje en een glas wijn naar de voorbij tuffende binnenvaartschepen kijken. Niks is rustgevender dat het wat stampende geluid van die boten. Dag één kan al niet meer stuk....behalve dan dat Lieve oude Sjors zich net te goed heeft gedaan aan wel zo’n 40 verse ganzendrollen, dus die flatuleert er lustig op los in de bus op dit moment.

Links het kerkje van Varik en rechts staan wij met nog een camper op de camperplaats.

Vrijdag 4 mei,

Heerlijk geslapen en dan wakker worden met een zonnetje en weer dat schitterende uitzicht rondom. Ron opperde nog hier nog een nachtje te blijven, maar eigenwijze regelnicht die ik ben, had het in de kop dat we naar Tolkamer moesten om daar ook op een camperplaats met zicht op de Rijn te staan. Spijt als haren op mijn hoofd. Mooie plek daar hoor, dat wel. Maar helemaal vol, hutje bij mutje op een rijtje op de kade...helemaal niet ons cup of tea. Uit sentimentele overwegingen, omdat we er jáááren terug eens zo heerlijk gegeten hebben, wilden we lunchen bij Vila Copera. Hartstikke dicht. Okay, dan op naar de volgende camperplaats. Ook helemaal vol! Tja, het weekend komt er aan en de weersvoorspellingen zijn prachtig...en campers zijn populair blijkt. Op dan maar naar de dichtstbijzijnde camping Bijland en daar was gelukkig nog volop plek. Wat gelummeld, gelopen met Sjors, gelezen en een lekker bord pasta met tonijn gefabriceerd.

Morgen gaan we hier proberen de plas rond te lopen met Sjors. Is 8 kilometer, we doen het rustig aan in etappes en zien wel hoe het gaat.

Zaterdag 4 mei,

Heerlijk geslapen, veel beter dan thuis op ons dure M-line matrassen. Raar tòch.

Vanochtend een flinke wandeling rond om de Bijlandse plas gemaakt. Erg mooi en je loopt eigenlijk heel de tijd over strand of veld, pas op het laatst een stuk over asfalt. Ik zat zoals gewoonlijk weer in over Sjors. Redt hij het wel...is toch zo’n 8 kilometer in de zon. Ging goed, heel goed zelfs.

Vanmiddag lekker geluncht op de Rijnkade in Emmerich, boodschappen gedaan en verder gelummeld en wat gelezen op de camping.

Morgen op tijd vertrekken richting Sauerland, waar we een paar dagen gaan doorbrengen met Dana en Steven.

 Creaties der natuur..

 Kom je zomaar nog een Dirkje tegen...

Bijland.

Tulpentuin in Tolkamer

Zondag 6 mei .Onderweg naar Dana en Steven in Sauerland.

Bij aankomst moet er natuurlijk eerst stevig geluncht worden.

De dag er op een mooie wandeling gemaakt. Sjorsie durfden we dit niet aan te doen in het heuvelachtige land, maar Ayla en haar vriendinnetje Medina zijn op de camping gebleven en hebben zich over onze ouwe knar ontfermd, zodat ik me daar geen zorgen over hoefde te maken. Het is ondertussen best warm, voor mij zelfs bloedheet.

´s Avonds nog een flinke bbq met de nodige glazen wijn verzorgt door Steven, en wij rolden gewoon ons bed in. Was weer even heel genoeglijk om elkaar voor 2 dagen te treffen zo tijdens de vakantie.

Dinsdag 8 mei.

Vanochtend afscheid genomen van de Merschjes en richting Wetzlar gereden. Onze TomTom doet raar en stuurt ons straatjes in die doodlopend zijn ...geen pretje soms om te moeten keren met een bus. Misschien maar deze vakantie nog een nieuwe aanschaffen. Raar toch, hoe je met de loop der jaren afhankelijk bent geworden van zo’n ding en denkt dat je echt niet verder kunt zonder...terwijl je vroeger alleen maar met een kaart op vakantie ging en er ook altijd overal kwam.

Wetzlar is een mooi oud stadje aan de rivier de Lahn. Wat rondgewandeld daar, maar al gauw een terras opgezocht want het was bloedheet. Dat trekt Sjors niet meer en ik ook niet.

We staan hier op een wat drukke camperplaats, maar waar we wel het mooiste plekje hebben. Aan de rand met uitzicht.

woensdag 9 mei.
Goed geslapen ondanks de hitte.
Vanochtend op tijd via binnendoor wegen richting Darmstadt gereden. Vanaf daar willen we over 2 dagen de Bergische Weinstrasse gaan rijden en natuurlijk zoveel als mogelijk proeven. Nu op een camping nabij Bensheim. Leuke plek hebben we, met mooi uitzicht. Rare camping met een eigenaar met een doorrookt hoofd en voorzien van een klappergebit, maar bijzonder sympathiek. Beetje een rommeltje hier maar wel gezellig en héél onduits. Vanmiddag lekker geluncht met een mooi glas Spatburgunder hier uit de buurt. Het is hier 27 graden en bijna niet te harden in de zon, dus na de lunch met Sjors in de beschutte bossen hier wezen wandelen.

Donderdag 10 mei
Gisterenavond genoten van de film Brimstone. Zéér ondehoudend, beetje deprimerend, en filmisch erg mooi.
Wel een slechte nacht gehad, niet door de film maar van de broeierige warmte en Sjors die hijgde als een paard. Als ik dan reëel ben dan weet ik dat hij het ook gewoon warm heeft net als ik, maar ik hypochonder als ik ben vermoed ik dan gelijk een hartaanval bij hem en lig de halve nacht te luisteren of hij nog ademt.

Vanochtend zijn we naar Heppenheim getogen, is een wijnstadje hier an die Hessische Weinstrasse. Bijna alles is dicht omdat het Hemelvaartsdag is...desalnietemin is het een heel leuk stadje met een mooie oude kern.

Daarna wat door de omgeving (Odenwald) gaan toeren, even gewandeld met Sjors en toen op zoek naar een restaurant voor de honger.
Komen we toch bij een boerderijrestaurant terecht met een inrichting zo érg.....niet te geloven. Zo’n zaak zou bij ons geen bestaansrecht hebben en hier zat het helemaal vol. Achteraf begrijp ik wel waarom. Gewoon ontzettend simpel maar goed eten. Niks geen fratsen maar een eerlijk bord voer...zo van de boerderij. En dan die Duitse prijzen, kom daar bij ons maar eens om.....

Nu weer op de camping en het koelt ineens flink af. Ook wel weer lekker vind ik. Gisteren stonden we hier nog alleen met nog één busje op het veld....nu helemaal vol, zal met Hemelvaartsdag te maken hebben. Oh ja, gisterenavond en vannacht hoorden we rare blafachtige geluiden. Bleek later een hert te zijn die hier over de camping rende. Raar geluid joh...nog nooit gehoord.
Morgen trekken we verder over de Bergische Weinstrasse, totdat we in Heidelberg zijn.

vrijdag 11 mei.
Goed geslapen, stukken koeler vannacht.
On route naar Heidelberg wilden we de Weinstrasse rijden, maar daar was eigenlijk geen fluit aan. Ik dacht lekker door de wijngaarden te rijden met onderweg van die idyllische wijndorpjes om te proeven en te kopen, maar dat was helaas anders. Een drukke doorgaande weg, door ook nog eens niet echt romantische wijndorpen. Zelfs halverwege de moed maar opgegeven en rechtstreeks naar Hirschhorn aan de rivier de Neckar gereden omdat we daar een leuke camperplaats op het oog hadden.
Eerst wat boodschappen gedaan en even een pizza gegeten in Eberbach en toen naar de camperplaats, waar we een een mooi plekje voor ons zelf zagen met vrij uitzicht, helemaal aan de rand van de camperplaats. Helaas pindakaas daar stak meneer de beheerder snel een stokje voor. Aanschuiven moesten we....en zo staan we nu dan als haringen in een ton in een rijtje naast elkaar. Tis dat ik weet dat we morgen weer vertrekken....
Vanavond gooien we er een bbq maaltijd tegenaan en wat we morgen doen weten we nog niet.

En daar sta je dan tussen gepropt...

Zaterdag 12 mei.
Goede nacht gehad.
Vanochtend 9.30 vertrokken naar Heidelberg. ook zo’n stad die we al jaren voorbij rijden en altijd al hebben willen zien, maar nog nooit bezocht hebben. Deze keer moest het dan gebeuren....
Ach, het zat ons niet mee. Geen parkeerplek te vinden en dat terwijl ons Dirkje op een gewone parkeerplek past...uiteindelijk vonden we wel een plekje maar daar werden we door een boosaardige beheerder snel van afgejaagd. Bleek voor vergunningshouders. Heidelberg kan de pot op....
Doorgereden naar onze uiteindelijke bestemming van die dag, het gebiedje Kaiserstuhl, ligt wat westelijk van Freiburg en daar worden echt prachtige wijnen gemaakt. Het gebiedje is vulkanisch en je kan me een wijnsnob noemen maar ik proef dat altijd echt. Net iets meer pit, mineralig, iets vuursteenachtigs. Ik ben er dol op.
Geluncht in Endingen in een JRE restauarant wat toch meestal heel behoorlijk tot heel goed is. Viel tegen, niet vies niet bovenmatig lekker...een 7-. Gelukkig was de wijn geweldig!

Na de lunch even het aardige stadje doorgewandeld, maar het is te heet voor Sjors en voor mij. Wat beperk ik mezelf toch, met die moeite die heb met de warmte zodra het boven de 23 graden wordt. Kan het echt niet helpen.
Morgen willen we het gebiedje hier echt wat gaan ontdekken, dus voor vannacht een camperplaats gezocht. Op een soort Weingut staan we nu, en alweer hutje mutje. Ik hoop toch echt dat het na het weekend wat rustiger wordt....ik gil nu al bij aankomst net; "Oh nee hè.....niet weer zo’n witte plaag camperplaats". Erg toch....we zijn er zelf onderdeel van.
Maar moet gezegd worden. Het sanitair is hier vijf sterren, zó luxe.

Zondag 13 mei.
Vannacht benauwd, benauwd....en ja hoor, tegen een uur of 2 onweer, hagel en storm. Kortom een enorme weersomslag.
We hadden vandaag een makkelijke wandeling met Sjors gepland door de wijngaarden hier in Kaiserstuhl. Leuk "Weinlehrphad"gevolgd. leuk leerzaam en niet te ingewikkeld voor Sjors.

Je kan wel zeggen dat onze Sjors in zijn 13 jarige leven de meest mooie en beroemde wijngaarden heeft bewandeld en bepiest, want overal gaat die poot natuurlijk omhoog.

Nou ga ik niet klagen over de regen, want dit heb ik gewild, maar natuurlijk ziet alles met een zonnetje er mooier uit. Alhoewel zelf zonder zon is dit wijngebied de moeite om te bezoeken mocht je in de buurt zijn. Klein, overzichtelijk en echt geweldig mooie wijnen van vulkanische bodem...en dat proef je, zei de snob.
Na de wandeling nog wat wijnen voor thuis ingeslagen en toen ergens gaan lunchen. Heerlijke spargels(asperges) met huisgemaakte Hollandaisesaus en een schaal plaatselijk hammetjes. Dat weggeklokt met een overheerlijke plaatselijk Sylvaner en mijn dag kan niet meer stuk.
Maar, wat doen we morgen? Het weer in heel Noord-Oost Frankrijk ziet er de komende dagen slecht uit, behalve dan ik het Westen van Frankrijk. Dat is toch zo heerlijk van een campertje...je gooit gewoon tijdens het nuttigen van je spargels de hele planning om.
We rijden zo lang we zin hebben westelijk, richting Normandie. Wel een kleine omweg langs Fontainebleau,zuid-oostelijk van Parijs omdat we dit al zo lang wilden zien.

We hebben lekker een stuk doorgejakkerd en nu op een camping in Pouilly en Auxois. Het is koud en nat buiten, maar heerlijk warm en gezellig in Dirkje. We kijken naar de laatste 2 delen van de serie The Sinner....echt zo’n serie die te goed is om te stoppen met kijken, maar ook weer niet echt geweldig was. Jammer, toch vier avonden gekeken.

Maandag 14 mei.
Heel de dag doorgejakkerd naar het Westen, zelfs niet in Fontainebleau gestopt omdat het gestadig regende. Onderweg een vreugdeloze onsmakelijke hap bij de BurgerKing en dat waren onze avonturen voor vandaag. Beloning: dat we nu op een fijn plekje staan achter de duinen aan zee in Merville France Plage en het weer is hier aangenaam. Zo een lekkere salade, taboulé en wat stukjes kip maken. Vanavond doen we het strand hier nog even aan met Sjors.

Dinsdag 15 mei.
Vandaag wilden we een stuk langs de kust rijden om via Point du Hoc naar een camping in Grandcamp Maisy te gaan. Viel wat tegen qua kilometers, want we wilden voor de lunch al bij Point du Hoc zijn om daar wat rond te kijken. Uiteindelijk eerst maar ergens geluncht. We kwijlen beiden altijd al bij het denken aan Moules frites als we hier in de buurt zijn. Stond op de kaart, dus wij besteld. Leren we het nou nooit! GEEN MOSSELS NEMEN BUITEN HET SEIZOEN!!!! Ze waren werkelijk gewoonweg vies.
Okay, er zijn ergere dingen..
Daarna naar Pointe du Hoc gereden. Zie de link voor meer info.
Altijd indrukwekkend om te zien hoe er nog geen 60 jaar geleden eigenlijk tamelijk primitief oorlog gevoerd werd. Nu is het een kwestie van een druk op de knop.

De camping die we in gedachten hadden (met plekken direct aan zee) had zich helemaal gestort op de mobiele huisje op juist die plekken aan zee, dan maar verder zoeken, Uiteindelijk op een heerlijke primitieve Camping "Le pont de hable" terecht gekomen. Ook aan zee en heerlijk rustig. Nog een jong stel met een stoere Mercedesbus en verder is hier niemand. Weet je, ik dacht het walhalla te vinden op camperplaatsen, maar dat valt me zo tegen. Sta je soms in een rijtje en kan je bijna je deur niet open doen, zo krap. Niet allemaal hoor, maar zodra je in een toeristischere streek komt. En wat ik ook zo raar vind...mensen komen met hun grote alleserinenop camper aanrijden, zoeken een plekje, draaien hun satelietschotel in de juiste richting en komen vervolgens hun camper niet meer uit tot de volgende ochtend.

Het strand voor de deur van de camping.

De ouwe boef. Ik dacht ´m gewoon lekker los te laten op de camping omdat er toch niemand was. Had hij toch een kippenhok ontdekt en die beesten de stuipen op het lijf gejaagd. Die zullen w,s van de stress geen eitje leggen morgenochtend.

Woensdag 16 mei,

Vanochtend rustig aan gedaan en om een uur of 11 lopend vertrokken naar het stadje via een overwoekerd kustpad, best nog pittig voor Sjors.

Aldaar wat rondgelopen bij het haventje. Grandcamp Maisy is niet bepaald het aantrekkelijkste stadje hier, maar wel leuk voor een wandeling vanaf de camping. Geluncht en dat smaakte goed en toen de terugweg aangevangen via het overwoekerde kustpad. Was net iets teveel voor onze ouwe knar. Hij wil nog zó graag, maar morgen lassen we een rustdag voor ´m in.

Even nog wat over deze camping....viezer en krakkemikkiger dan dit bestaan er volgens mij niet. Het hele sanitairgebouw zit vol met vogelnesten en vogelpoep. Alles is kapot op zit provisorisch met tape vastgeplakt, een bende van jewelste, douchekoppen die je zo uit de muur trekt en water dat alle kanten opspuit behalve de goede. Tòch vinden we het leuk hier en de beheerder is een vriendelijke man die de hele dag drukdoende is met niets.

Morgen vertrekken we naar de uiterste westpunt van Normandie.

Donderdag, vrijdag 17 en 18 mei.

Gisteren zaten we het uiterste puntje van Cap de La Hague in heel ruig en onbewoond gebiedje. Geen internet dus, maar wel een fantastisch plekje om te verblijven. Helemaal moederziel alleen met een bulderende wind en fantastisch uitzicht. Ook de vogelman dik tevreden, want die zag de Jan van Gents in vol ornaat voorbij vliegen en duikvluchten maken op zoek naar vis. Kijk, hier doe je het voor.....alhoewel, muts als ik soms ben, vond ik het ´s nachts best eng. Zal ook komen dat we net de geweldig spannende thrillerserie "La Mante" afgekeken hadden die avond. Elk geluidje deed me wakker worden...en de Man, die sliep als een os.

Jammergenoeg was de wind zo hevig en bulderde er op los, daarom erg koud en buiten zitten was er vanochtend niet bij. 

 Mooiste slaapplek van deze vakantie tot nog toe.

Op zoek naar wat betere buitentemperaturen zijn we vertrokken richting Barfleur, dat ligt wat noordelijk van Cherbourg en wellicht wat meer beschut voor de wind. En dat klopt, heel aangenaam temperatuurtje hier. Barfleur in een leuk havenstadje en de omgeving is hier ook mooi en landelijk. Zijn hier al eens eerder geweest, toen nog met een huurcamper

.Staan nu op een lieve kleine boerencamping met zicht op zee, niet verkeerd. Net even naar het stadje gelopen en wat gegeten en op zoek naar "une baquette". Het is toch wel erg, we zijn al 5 dagen in Frankrijk en hebben nog geen stokbrood op.

Nu de rest van de middag even helemaal niks...alhoewel, wel lezen, wat internetten, borrelen.

Terwijl ik dit zit te tikken, komt er een loeier van een camper bij pal tegen onze bus staan, terwijl er ruimte zat is op de camping. Raar gedrag tòch....ik wil niet generaliseren maar w.s weer van die mensen die hun camper niet uitkomen en direct hun satelietschotel gaan stellen....tja en dan maakt het geen flikker uit of je pal op je buren staat.

Affijn, geen gescheld, ik pak een borrel en ga gewoon aan de andere kant van onze bus zitten.

 Port Racine, onderweg. Kleinste haventje van Frankrijk.

 Barfleur.

Bovenste foto genomen in 2006, de onderste vandaag. Zelfde plekje, alleen de bankjes zijn vernieuwd. Hond wat grijzer en man wat grijzer.

Zaterdag 19 mei.
Vannacht heerlijk geslapen. Overdag is de temperatuuur heerlijk, zo’n 18/19 graden en ´s nachts koelt het flink af en dat slaapt heerlijk.
Vanochtend na het ontbijt een leuke wandeling gemaakt naar Phare de Gatteville. Mooie vuurtoren en een fijn behapbaar wandelingetje voor Sjors.

Na de wandeling even wat boodschappen gedaan in naburig stadje, gelijk geluncht aldaar. Verder de hele middag wat gelummeld, gelezen, geborreld. Het is ondertussen behoorlijk druk geworden op de camping hier, denk dat het door Pinksteren komt. Morgen vertrekken we, maar we zijn er nog niet helemaal uit waar naar toe.
Ik besef wel dat dit een oeverloos saai verhaal straks is voor de mensen die dit lezen. Normaliter vertel je de highlights...nu ook de de dingen die er voor een ander echt niet toe doen. Lees er maar overheen....

Zondag 20 mei.
Eerste Pinksterdag.
Nu op een camperplaats dichtbij het fantastisch leuke dorpje Beuvon en Auge. Echt een plaatje dit dorpje, wel toeristisch uiteraard, maar op een aangename manier.

Even wat over het eten hier. Wij, maar vooral ik, zijn best vaak terleurgesteld als we uit eten gaan in Frankrijk. Ligt er wel aan wat voor streek, dat zeker. Het Zuiden vind ik toch vaak smakelijkere dan hier in het noorden. Vroegah...toen we nog niet zo verziekt waren qua eten, smulden we er op los in Frankrijk. Zal de nieuwigheid geweest zijn. Nu vind ik het vaak te eten, dat wel....maar lyrisch ben ik al lang niet meer. Affijn, vandaag dachten we hier in Beuvon eens in een sterren restaurant te gaan lunchen Pave de Auge. Een pietluttig één sterretje dat wel, maar dan verwacht je toch beter dan in de gemiddelde brasserie of Café du Sport. Wat een afgang. Alle egards dat wel, en veel bombarie, dat ook. Verder echt niets bijzonders en het (vele)geld al helemaal niet waard.
Toch maar een collage gemaakt..

21, 22, 23, 24 EN 25 MEI.

Ja, en dan vergeet je dat er op sommige plekken in Frankrijk soms erge slechte internetverbinding is. Dan is het afgelopen met mijn keurig bijgehouden dagboekje tot nog toe. De laatste vakantiedagen doe ik dus nu thuis uit mijn hoofd.

Tweede Pinksterdag zijn we via Pont Normandie naar Mesnil val Plage gereden

.

Van JP en Annemarike wisten we dat daar een mooie camping op de krijtrotsklippen moest liggen. En inderdaad, mooier gelegen campings heb je volgens mij niet in deze omgeving. En elke avond schitterende zonsondergangen zo vanaf je kampeerplek.

Hier zijn we 2 nachten gebleven. Wat gewandeld, geluierd, gelezen en geborreld en de geweldige serie Fargo seizoen 3 gekeken. We zijn best lui deze vakantie en ik had me zo stellig voorgenomen dit juist niet te zijn. De wandelingen zijn kort en gemakkelijk, en wat cultuur en dingen bekijken betreft doen we ook veel minder dan doorgaans. Makkelijk natuurlijk om Sjors daar de schuld van te geven. Hij kan natuurlijk niet zo erg lang meer wandelen en we laten hem liever ook niet achter in de bus als de zon schijnt. En hem meenemen op stadsbezoeken is geen optie met ons Fries trekpaard en zijn door de plastabletten constante urineproduktie. Ook zijn we in de loop der jaren al zó vaak in dit gedeelte van Frankrijk geweest, dat ik niet het gevoel heb dat hier nog veel voor ons valt te ontdekken. Voordeel is dan wel dat je wat meer rust in je kont hebt.

Het blijft prachtig die krijtrotsen. Strand was wel verboden voor honden. Ook geen doen meer voor Sjors trouwens die kiezelstranden, kunnen z’n oude pootjes niet meer aan.

Speciaal voor onze lieve vriend een mooie wandeling landinwaarts gemaakt in een bos

Campingplek met utzicht.

En dan breken de laatste 2 nachten aan van onze vakantie, Waar

 gaan we heen? De kust van Pas de Calais is prachtig, maar daar zijn we al zo vaak geweest. Alvast naar Nederland hebben we ook nog geen zin in. Dan maar even op de kaart kijken en er op gokken dat de omgeving van Saint Omer in het uiterste noorden van Frankrijk misschien wel leuk kan zijn. We zien wel.

Nou die omgeving is eerlijk gezegd niet heel bijzonder. Beetje grauw en grimmig en veel industrie. Wel ontzettend lekker gegeten in een lief restaurantje hier in de buurt...mag vermeld worden deze

De stad Saint Omer zelf vonden we juist weer heel verrassend. Echt zo’n ongepolijste, beetje in verval geraakte Noord Franse stad. Ik hou er van. We hebben er toch mooi een hele ochtend rondgewandeld en dat zegt iets, want steden zijn we meestal snel zat.

 De kathedraal, verwoest in de 2 de wereldoorlog en nooit meer opgeknapt. Volgens mij is het departement Nord, een beetje het stiefkindje van Frankrijk qua geld en onderhoud van veel mooie steden. Een vergeten gebied, dat merk je aan alles.

Je hoort mij bijna gillen naar Ron;.."schiet op met die foto, ik hou het niet".

Frankrijk heeft soms van die mooie begraafplaatsen. Deze in Hazebrouck was helemaal begroeid met wilde bloemen.

Ondertussen is het ook hier flink benauwd aan het worden en vanochtend zijn we op tijd richting huis vertrokken. Eerst nog even naar de Auchan in Roncq om onze wijnvoorraad aan te vullen en ook maken we altijd traditioneel een frites-stop in Belgie...

en dan alweer bijna thuis.

Tjonge...wat hebben we weer mooie plekjes gezien tijdens deze vakantie. Wel lijkt het alsof het steeds drukker wordt in mei met andere vakantiegangers. Overal best druk, vooral op camperplaatsen was het soms niet normaal. Hoef je echt niet te proberen na vijven aan te komen, want dan zijn alle plekken bezet. Vaak stond ik dan liever op een camping dan op zo’n krappe drukke camperplaats.

Dirkje heeft zich kranig gehouden en is gewoon een heerlijk degelijk campertje. Wel kom je er na 3 weken leven in je busje achter dat je sommige dingen anders wil qua comfort, dus werk aan de winkel.