Vogezen oktober 2017
Het was al een tijdje duidelijk voor ons dat we nodig weer eens naar de Elzas/ Vogezen wilden deze herfst. Altijd prachtige kleuren in oktober daar. De wijnvelden van de Elzas, de bossen in de Vogezen, ik kan er soms ineens spontaan naar verlangen.
Zoals meestal in oktober worden we vergezeld door de familie Mersch. Soms geeft de keuze van de camping nog even wat over en weer gemail en gebel, maar deze keer was het al snel beslist. Le Ptitmonde vlakbij Anould werd het. Fikkie stoken geoorloofd, héél kleinschalig en prachtig gelegen. We wisten van de website dat het ( hoe zeg ik dat nou netjes...).uhhh, nogal een zweverig spiritueel gebeuren was daar en er regelmatig groepen in de bijhorende B&B komen van allerlei spiritueel pluimage. Toen wij aankwamen was er een Franse groep druk aan het mediteren en werd ons gevraagd vooral stil te zijn die dag. Dit was hun laatste dag en de rest van de week hadden we het rijk alleen. Heerlijk plek voor ons en ook voor Sjors die gewoon los mocht lopen daar.
Heel de week werkelijk schitterend weer gehad. We zijn geluksvogels.
Ons plekje op de camping.
Ondertussen al heel vaak in de prachtige Anton Pieckachtige stadjes in de Elzas geweest. De eerste keer dat ik er kwam viel mijn mond open van die kneuterige sprookjesdorpjes...nu na zoveel keer natuurlijk wat minder, maar het blijven droomdorpjes. Hier boven in Kaysersberg.
Lac Blanc
We hadden bedacht één keer een flinke wandeling te maken zonder de lieve ouwe Sjors er bij, zodat we niet beperkt werden in het aantal kilometers en de moeilijkheidsgraad. Het is Sentiers des Roches geworden. Toch één van de avontuurlijkste wandelingen die je kunt maken in de Vogezen en dat hebben we geweten. Spannend, hoog en hele smalle paden met enge dieptes er naast. Je moest je zo concentreren waar je je voeten neer zette, dat ik van de omgeving weinig waargenomen heb. Bibberbenen, zweethanden, gescheld....maar als je dan uiteindelijk de hele wandeling volbracht hebt, dan ben ik trots...apetrots. Ook op Ayla (die toch wel eventjes moest huilen onderweg) en op Dana ( die zich verbeet om niet te gaan huilen onderweg) maar in tranen uitbarstte toen de tocht volbracht was. Even voor iedereen die deze tocht ooit met een hond zou willen doen. Doe het niet! Niet geschikt, ook al is je hond nog zo’n berggeit.
Foto, s van het begin van de wandeling. Mooie paden zonder geklim en geklauter.
En zo werd het uiteindelijk bijna de hele wandeling. Gelukkig kon je je bij sommige hele moeilijk passages vasthouden aan een reling.
Niedermorschwir..mijn lievelingsdorp in de Elzas.
Proeverij bij Maurice Schoech en gelijk maar wat ingeslagen.
Onderweg...herfstkleuren.
Zicht op Gerardmere.
Ayla en de mannen waren geinspireerd door Max Verstappen .
Fikkie stoken, zodat we de avonden ook buiten konden blijven zitten.
Met de zelfontspanner....Sjors werkt weer niet mee. ;-)
De enige dag met een beetje miezer dachten we een eenvoudig rondwandelingetje te maken met Sjors via makkelijk begaanbare paden rondom Lac Vert
Wat uiteindelijk resulteerde in dit soort paden....en dat met de oude Sjors, die nog zó graag wil, maar dit geklauter echt niet meer kan. Ron heeft hem soms bijna met gevaar voor eigen leven over rotsen moeten trekken. Bahh, even heel benauwde momenten, niet meer doen. Onverantwoord.
Ribeauville...winkelpand.
Zicht op Zellenberg.
We hebben ontzettend veel gedaan deze korte vakantie...uiteraard veel gegeten, soms heel goed, maar ook wel wat missers in restaurants. Vele mooie Elzasser wijnen gedronken (tja, laat dat maar aan ons over) Zo als gewoonlijk vliegt de tijd als je het naar je zin hebt. Ik ben nog niet thuis ...of ik wil alweer weg. Het wordt steeds erger bij mij. Denk dat ik best een zwervend bestaan zou kunnen leiden, met een leuk klein campertje. Helaas moet er voorlopig nog een aantal jaren gewerkt worden en moeten we het er nu maar van nemen zodra het even kan.
Onze dappere lieverd heeft ook een leuke vakantie gehad. Het lijkt alsof hij het met mijn idee over een zwervend bestaan helemaal eens is. Sjors is "beter" in de vakantie dan thuis. Actiever, blijer..
Laatste avond...sfeerplaatje.
Foto, s van het begin van de wandeling. Mooie paden zonder geklim en geklauter.
En zo werd het uiteindelijk bijna de hele wandeling. Gelukkig kon je je bij sommige hele moeilijk passages vasthouden aan een reling.
Niedermorschwir..mijn lievelingsdorp in de Elzas.
Proeverij bij Maurice Schoech en gelijk maar wat ingeslagen.
Onderweg...herfstkleuren.
Zicht op Gerardmere.
Ayla en de mannen waren geinspireerd door Max Verstappen .
Fikkie stoken, zodat we de avonden ook buiten konden blijven zitten.
Met de zelfontspanner....Sjors werkt weer niet mee. ;-)
De enige dag met een beetje miezer dachten we een eenvoudig rondwandelingetje te maken met Sjors via makkelijk begaanbare paden rondom Lac Vert
Wat uiteindelijk resulteerde in dit soort paden....en dat met de oude Sjors, die nog zó graag wil, maar dit geklauter echt niet meer kan. Ron heeft hem soms bijna met gevaar voor eigen leven over rotsen moeten trekken. Bahh, even heel benauwde momenten, niet meer doen. Onverantwoord.
Ribeauville...winkelpand.
Zicht op Zellenberg.
We hebben ontzettend veel gedaan deze korte vakantie...uiteraard veel gegeten, soms heel goed, maar ook wel wat missers in restaurants. Vele mooie Elzasser wijnen gedronken (tja, laat dat maar aan ons over) Zo als gewoonlijk vliegt de tijd als je het naar je zin hebt. Ik ben nog niet thuis ...of ik wil alweer weg. Het wordt steeds erger bij mij. Denk dat ik best een zwervend bestaan zou kunnen leiden, met een leuk klein campertje. Helaas moet er voorlopig nog een aantal jaren gewerkt worden en moeten we het er nu maar van nemen zodra het even kan.
Onze dappere lieverd heeft ook een leuke vakantie gehad. Het lijkt alsof hij het met mijn idee over een zwervend bestaan helemaal eens is. Sjors is "beter" in de vakantie dan thuis. Actiever, blijer..
Laatste avond...sfeerplaatje.

























.jpg)



Reacties
Een reactie posten