Noord Duitsland.

Ik kon door wat diensten te ruilen, nog fijn 11 dagen weg begin september. We wilden niet al te ver en vooral ik, heb zelfs tot een week voor deze vakantie getwijfeld of Sjors het nog wel aan zou kunnen.

Heeft last van een vergroot hart, drukt op zijn luchtpijp en is daardoor snel moe. Daarbij zakte hij regelmatig door zijn achterpoten....maar om een lang verhaal kort te maken. Zijn medicijnen slaan goed aan en wij achtten hem in staat om mee te gaan. 

Wat ook gebleken is. Hij deed het echt goed...een kampeerhond in (vergroot) hart en nieren.

Noord Duitsland oftewel de Nord-Friese Waddenkust was de bestemming maar de eerste 2 nachten hebben we op Camping Juliusplate aan de Weser gestaan. Bijna onduits leuke camping vlak aan de rivier waar je heerlijk kan banjeren over de strandjes.

We hebben eigenlijk altijd wel mooi tot redelijk weer in onze vakanties. Deze keer heeft het behoorlijk veel geregend, zelfs zware storm gehad. We laten ons hierdoor eigenlijk nooit uit het veld slaan en doen gewoon wat we willen doen...dan maar met een natte kuif. Enne..hoe gezellig is het niet in de Kip met  gierende storm en kletterende regen op het dak. Komen we ook weer eens toe aan achterstallige films en series ( Broadchurch deel 3, viel erg tegen..) 

Na 2 dagen Berne aan de Weser zijn we naar onze uiteindelijke bestemming vertrokken. Sankt Peter Ording.. In vogelvlucht niet zoveel verder maar doordat we 2 rivieren over moesten, de Weser en de Elbe ( met veerpont) toch nog bijna 4 uur over gedaan.

De bestemming was Sankt Peter Ording...huhh? Volgens mij heeft niemand daar ooit van gehoord, maar toch is het voor de Duitsers zelf een hele populaire badplaats. Best toeristisch en zelfs met dit slechte weer druk bezocht. Toch kon het ons daar wel bekoren...en ja, het was toeristisch maar op een beschaafde manier, niet van dat holadijéée-gebeuren. Leuke winkels, leuke restaurants, volop natuur.
Mooie stranden, met sterk wisselend getij en om daar te komen moest je over allemaal houten vlonders en paden, heel bijzonder'
We stonden er op een lelijke maar gunstig gelegen en vriendelijke camping, waarvan de eigenaar ons zei dat er echt zelden een Nederlander kwam.

Sankt Peter Ording bestaat uit drie gedeeltes...Dorf, Bad en Böhl en al die gedeeltes hebben hun eigen sfeer.

 Kwelders, met vogeltjes om te kijken voor de Vogelman.

Goed, duidelijk en hondvriendelijk hondenbeleid daar. Duidelijk aangegeven waar de viervoeters los mogen en dat was op best veel plaatsen. Eindeloos lijkende stranden...

 Het stadje Husum. Leuke plek om een dag te vertoeven.

Moules frites, oftewel muscheln. Geef mij de Franse maar...

En waaien, stormen  en stuiven dat het deed...

 Na 5 nachten en nog 3 tegaan, bedachten we alvast weer naar Nederland te gaan. Mooie Natuurcamping in Sellingen gevonden en daar hebben we de laatste 3 nachten, met nog een stel in óók een oude Kip, in alle rust en stilte gekampeerd.

Mijn dappere ouwe knar.

Sellingen ligt zo’n 17 kilometer van Bourtange, een vestingstadje dat wij vooral kenden van de verhalen van Ron zijn ouders. Zij kwamen er regelmatig, omdat de roots van Pa Heikens in Zuid-Oost Groningen lagen. Leuk stadje...helemaal uitgestorven dankzij het slechte weer.

Het ouderlijk huis van Ron zijn Pa in Winschoten. Tuurlijk ga je even kijken als je daar in de buurt bent.

 Camping Slangenborg.

Ons plekje op de mooie camping Slangenborg.

Tja...en dan zie je op de kaart dat je eigenlijk vlak bij Nieuw Weerdinge zit, dan is de verleiding niet te weerstaan om de goddelijke kroketten van Rien Prinsen te gaan nuttigen in zijn 5 sterren snackbar aldaar. Moesten wij de vorige keer opgeven bij 13 kroketten...deze keer hebben wij er samen 18 op. Ja, om je dood te schamen, maar je blijft proppen om de wetenschap dat je hier te ver vandaan zit thuis om er wekelijks één te gaan nuttigen. Als je dan bedenkt dat Rien Prinsen ook een wijnliefhebber is en bereid is alles voor je open te trekken om zijn kroketten nog meer schwung te geven....dan begrijp je wel dat Snackbar Prinsen voor mij bijna het paradijs op aarde is.

 Meneer de Vogelaar kon vanaf de camping mooi vogeltjes bespieden.

Dat er zoveel (beschermde) natuur rondom de camping lag betekent dan wel dat je nergens mag komen met een loslopende hond.

Gelukkig lag het Ruiten-AA-kanaal vlakbij en daar mochten we naar hartelust wandelen met Sjors.

En zo komt er weer een einde aan een natte, winderige maar verder hele leuke vakantie. 

E