Franse Jura mei 2017.

We hadden door omstandigheden maar 2 weken vakantie deze keer, dus al te ver wilden we niet gaan. Daarbij is onze lieve Sjors ook niet meer de jongste en echt hele grote wandelingen zaten er daardoor voor ons niet meer in deze vakantie....dan maar naar de Franse Jura. Niet al te ver, de bergen niet te hoog, heel mooi wijngebied....dus eigenlijk helemaal geen straf.

We zijn vrijdag 12 mei op tijd vertrokken en willen niet in één ruk door naar de Jura rijden. Eerste tussenstop voor 2 nachten is Sierck les Bains aan de Moselle, net over de Luxemburgse grens in Frankrijk. Leuke municipalcamping aan de rivier en een aardig stadje. Even helemaal niks om in de ontspanmodus te komen....alhoewel wij daar eigenlijk al in zijn zodra we de Scharrelkip aanhaken en weg rijden. Daarvoor toch altijd een beetje stress....Strijkijzer uit gedaan?, Pasporten bij me? ect ect..

Ik ben niet zo van het koken in de vakantie...ja een eenvoudig maaltje vind ik best te doen. De man daarintegen leeft zich de laatste jaren helemaal uit in de vakantie. Thuis kan hij nog geen champignon door midden snijden, maar in de vakantie ontpopt hij zich als een ware topkok.

Uiteindelijk in de Jura op de prachtige camping Lac de Narlay beland. Helemaal alleen staan we de eerste dagen op de camping aan het meertje. Heerlijk, Sjorsie lekker los...wat een vrijheid.

Het weer zat mee. Aangenaam en zo’n 20 graden. Prettig wandelweer, ook voor Sjors. We zaten in een gebied met veel kleine meertjes en die waren goed te doen voor Sjors om rond te wandelen. Wij kwamen wel wat noodzakelijke beweging te kort vergeleken bij andere vakanties, dus elke avond heel ouderwets een potje gebadmintond (?) om nog enigzins wat calorietjes te verbranden.

 Lac Maclu.

Weet je, erg veel hebben we niet beleefd in dit gebied....maar wat is het er mooi, groen en rustig. Heerlijk ontspannen gebied, nog niet té toeristisch ( althans in mei)

Ja, de inwendige mens is ook verwend deze vakantie. Bijzonder smakelijk gegeten. Eenvoudig maar goed. De wijnen zijn hier bijzonder, kom ik later nog op terug.

 De meertjes van bovenaf gezien. Glashelder water, en ook regelmatig de zwarte eekhoorn, adders en  de boommarter gezien tijdens onze wandelingen.

Tijd om ons wat te verplaatsen met de Scharrelkip....niet veel hoor, het is hier veel te mooi. We zijn zo’n 40 kilometer verderop in Baume les Messieurs op de municipalcamping gaan staan. Een werkelijk prachtig dorpje, gelegen op een wonderschone plek waar er drie valleien samenkomen. Op loopafstand van het dorpje en deze Cascades des Tufs.

Hoe vaak we niet tegen elkaar gezegd hebben deze vakantie.."wat is het hier tòch mooi hè". Ik kon er geen genoeg van krijgen.

Het dorpje Baume Les Messieurs. Geen winkels, 2 restaurants, een grote Abdij, en een hele serene sfeer.

Geen winkels, geen boulangerie, dat betekent dat je kilometers verderop een baquette uit de automaat moet trekken.

Eén van de drie ezels die op een veldje achter onze Kip stonden. Ik vind ze zó ontzettend leuk! Maar ik weet niet of je ze weleens voluit hebt horen balken? Mensenkinderen wat een onheilspellend lawaai maken die dieren.

Het moet weer raar doen..

En weer trekt Kokkie Ron van leer op de camping.

Tja, en toen wilde mijnheer de vogelaar (en ik ook) naar het Roofvogelpark, hier in de buurt. Heel bijzonder al die mooie vogels eens van dichtbij te kunnen bekijken, maar ik kreeg er een heel naar gevoel van. Als die mooie beesten in te kleine kooien beroofd van hun vrijheid, ik werd er beroerd van. Zou er lid van het dierenbevrijdingsfront van worden...

Bezoekje aan het, prachtig op een heuvel gelegen, wijndorp Chateau Chalon. We waren hier jaren terug al eerder geweest en toen zeer onder de indruk. Nu speciaal gegaan omdat in de Trottergids hier een restaurant werd aanbevolen. Dat viel tegen...flauwe smakeloze hap zeg. Hier móest je de beroemde Bressekip met morieltjes in Vin Jaune eten volgens de gids. Jammer! Wat niet wegneemt dat het nog steeds een schitterend stadje is. Uiteraard ook nog wat wijnen ingeslagen.

Laatste plaatje van Baume les Messieurs. Morgen trekken we noordwaarts richting Luxemburg.

Vianden in Luxemburg.

Tja, en dat haddden we nou niet moeten doen. Van het mooie serene Juragebied naar Luxemburg is bijna een cultuurschok. Wát een toeristen, drukte en benauwde hitte. Op een foeilelijke drukke camping stonden we in Vianden, tussen de Nederlanders die niets anders deden dan gluren naar de buren.

Ik weet dat ik Luxemburg te kort doe met dit oordeel, zal de warmte zijn. We zijn er een paar jaar terug ook geweest ( Mullerthal) en toen vonden we het er heerlijk.

Morgen vertrekken we hier en gaan de laatste dagen van de vakantie doorbrengen in Zuid Limburg.

 Wandeling Geuldal bij Epen.

Helemaal niet bij stilgestaan dat het Hemelvaartsdag werd a.s donderdag en dat iedereen er dus een lang weekend op uit trok. Dus ook Limburg was druk, heel erg druk. Op de camping waar we hutjemutje stonden konden we zelfs maar 2 nachten blijven omdat onze plek daarna gereserveerd was. Eigenlijk wel best vond ik. Ik vond het toch al te warm worden en om straks met hemelvaart met je plee-rol in de rij van de toilet en douche te gaan staan, daar had ik al helemaal geen zin in. Wel jammer, want Limburg vinden we erg mooi....maar Limburg loopt niet weg. Wij komen terug!

Het mannetje heeft nog maar een fractie van de energie die hij voorheen had. Hartruis, zwakke achterhand. Toch heeft hij, voor zover ik het kan beoordelen, een prettige vakantie gehad. Kortere wandelingen lukken nog wel en doen hem nog steeds veel plezier. Je gaat veels teveel van ze houden...juist als het einde nadert. Bah..ik word er soms stikverdrietig van.

De gebruikelijke wijnspijs collage en beschrijving komt er aan. Ik werk sind gisteren met het fotobewerkingsprogramma Lightroom en hebt het nog niet helemaal onder de knie. Wordt vervolgd dus...