Ahrtal blijft trekken.

Omdat de Scharrelkip bijna stond wortel te schieten vonden we het hoognodig tijd er weer eens een lang weekend op uit te gaan.

Doorgaans vinden wij het leuk om steeds een nieuwe bestemming te bezoeken, maar het Ahrtal is onze uitzondering op die regel. Waarom? Tja zoveel....de korte afstand vanaf huis, de fantastische wijnen, de heerlijke (slowfood) keuken, prachtig charmant wandelgebied. Jammer is alleen dat de campings daar niet zoveel soeps zijn. Deze keer hadden we helemaal geen keus, want we moesten wel op de enige camping staan die open was. Laat ik er niet al te veel woorden aan vuil maken, maar ik durf te stellen dat we nog nooit op zo’n foeilelijke camping hebben gestaan. Maakt gelukkig niet zoveel uit in de winter, zit je toch binnen, want zulk mooi weer hadden we niet.

Wat hebben we zoals gedaan deze 4 dagen? Gewandeld, gegeten, achterstallige films bekeken, gelezen, geluierd, wat rondgetoerd en ons gewoonweg weer kostelijk vermaakt.

 Wandeling door de wijngaarden rondom Rech en Mayschoss.

Mayschoss, waar onze camping lag.

 Bijzonder aardig zwembadje op onze verder schmutzige camping.

Onderweg tijdens een wandeling. Weer zorgen vooraf over Sjors (ik). Kan hij het nog wel aan? Is tie niet een beetje op aan het raken? Niks van dat.Tuurlijk allang niet meer zo behendig en snel als vroeger, maar de spirit is er nog steeds, dus genieten we van hem en plukken de dag.

 Rech.

Sjors tussen zijn stenen beveiligingshonden in Ahrweiler.

Wat hebben we weer verrukkelijk gegeten bij Assenmacher in Altenahr. Wat een constante kwaliteit en mooie wijnkaart. Voelt daar echt als een warm bad, zo vriendelijk.

Ook eindelijk gegeten bij Jagdhaus Rech. Helemaal gespecialiseerd in wildgerechten, prachtige wijnkaart.

Tel daar bij op de heerlijke wijnen die er worden gemaakt in dit gebied....dan snap je dat ik elke keer als we weer naar huis gaan zeg; "dag Ahrtal, tot gauw".