Nord - Pas de Calais.

Traditiegetrouw gaan we elke januari een weekje weg. Soms vliegen we naar onze bestemming en soms huren we ergens een huis voor een week. Sinds we de scharrelkip hebben is kamperen in januari ook een optie. En zo geschiedde het.....

Bestemming was snel gevonden. We wilden naar zee en niet al te ver weg.

Pas de Calais is het geworden. Een camping vinden in deze periode valt nog niet mee, maar gelukkig was deze leuke camping het hele jaar open. Ook nog centraal gelegen, en in het leuke stadje Montreuil-sur Mer. Stadje is bekend geworden door Victor Hugo, die zijn beroemde roman "les Misérables" hier heeft laten afspelen.

Wat is het overigens een genot om in januari hier op vakantie te zijn. Doodstil overal. Strand voor jezelf alleen, camping voor jezelf alleen. Hondje bijna overal los.

Nadeel is wel dat bijna alle restaurants gesloten zijn, voordeel daar weer van is dat de keuzestress die ik soms wel eens kan hebben met het kiezen van een restaurant nu geen kans kreeg. We moesten sowieso gewoon blij zijn als er ergens iets open was.

We hebben ontzettend gemazzeld met het weer. Weliswaar fris, maar elke dag wel zon. Er is plenty aan regen gevallen, maar alleen ’s avonds en ’s nachts. Niets zo genoeglijk als het getik van regen op het dakje van de scharrelkip, terwijl wij lekker achterstallige film, series zaten te kijken.

Eerste wandeling. Rondom Montreuil liggen heel veel wandelpaden door een moeras-achtig ( Marais) gebied.

Dag 2...op naar de zee, daar komen we tenslotte voor. Deze ochtend een wandeling gemaakt door de mooie Baie d’Authie. Meneer de vogelaar kon zijn lol op hier, en meneertje Sjors ( de vogelverschrikker) heeft het drukker met het slepen met takken en halve bomen en petflessen dan dat hij zich als een echte jachthond gedraagt. Die laat de vogels gewoon met rust.

Samen door het water banjeren.

Wat ik zo mooi vind aan deze kust, is de grote leegte daar.

Onze heerlijke lieve kwijlebakkes.

De dag er op de wandeling wat dichter bij huis gehouden. Montreuil is een vestingstadje en over en langs de stadswallen kan je een mooie wandeling maken van ongeveer 80 minuten.

Montreuil heeft grotendeels kasseienwegen.

De volgende dag de ochtendwandeling gemaakt langs de Baie de Somme, bij le Crotoy.

Op de kite-surfers na, hier ook weer eindeloze lege stille vlaktes en de zee.

Wandeling Cayeux sur Mer.

Waarschijnlijk een nietszeggende collage......maar wij keken een tijd terug naar de spannende Franse  serie Les Temoins, die afspeelde in Le Treport. In de serie kwam veelvuldig een liftje voor dat wij niet kenden, terwijl we ondertussen wel ’tig keer in le Treport zijn geweest. Op zoek naar het bewuste liftje dus, en eenmaal gevonden mee naar boven en beneden geweest. Voor de nietkenners van de serie niet bijster boeiend, maar voor ons het feest der herkenning..; "kijk vanuit hier werd hij beschoten"...en "zie daar het café van het meisje met het rode haar!!".

En Le Treport blijft leuk, in al zijn lelijkheid.

Het is natuurlijk een uitvergroting van niks deze foto, maar we hebben zeehondjes gespot bij Le Hourdel, waar we ook weer zo’n mooie wandeling hebben gemaakt.

Mooie luchten aan deze kant van de Baie de Somme.

De vuurtoren van het gehuchtje "Le Hourdel".

Onze laatste vakantiedag hebben we een wandeling gemaakt door Forêt de Hesdin, ook weer zo mooi en stil.

Uiteraard moet ons 2de huis ook weer op de foto.

En zoals gewoonlijk hebben wij de plaatselijke horeca weer veelvuldig bezocht. Het liep niet over van smakelijkheid deze keer. Of ken ik deze keuken ondertussen wel? De keus was beperkt door sluiting van veel restaurants in januari.

Twee zaken waren wel de moeite waard.

La belle epoque

Clos des Capucins

Verder ook nog in Paris-Touqet-Plage, Berck-Plage geweest, mooie routes gereden, genoten van elkaar, genoten van de altijd vrolijke en actieve Sjors. Reetjes gezien, hazen gezien, en nog wat bijzondere vogels, maar dat is meneer z’n pakkie an.

Ik had nog wel een week willen blijven, maar helaas de plicht roept.