Paasweekend aan de Maas.

Ondanks dat Peet en AM door ons enthousiasme aan het kamperen zijn geraakt was het er nog nooit van gekomen eens gevierlijk met de tent weg te gaan.
Dit Paasweekend hebben we hartstochtelijk bewaakt voor andere afspraken....het moest nú echt gaan gebeuren.
Over de camping waren we het gelijk eens. Het moest in de buurt van Deurne liggen want JP en AM hadden daar ook nog een familiebezoek in de planning.
Het veerhuis in Oeffelt is het geworden. Leuke, rustige camping. Wat vervallen en matig onderhouden maar dat gaf juist wel wat sfeer. Ideaal gelegen aan de Maas en op 200 meter lopen naar het restaurant met panoramisch terras. Wat wil een kampeerder nog meer.
Moet ik wel melden dat het restaurant ook vooral vergane glorie was, maar toch op een leuke manier.
Over de keuken kan ik kort zijn: zo snel mogelijk vergeten. Dan koken AM en ik bij de tent 100x
beter..

We hebben het ontzettend getroffen met het weer. Omdat de camping in een oude boomgaard lag moesten we de stoeltjes nog weleens verkassen om volop van de zon te genieten. 

Kaasfondue, dekens, een vuurtje en goede wijn...zo doorstaan we de avond wel.

Zaterdag hadden JP en AM een familie-afspraak en gingen hun eigen gang. Wij besloten naar Duitsland te rijden ( 20 kilometer) en eens bij Rees en Emmerich am Rhein te kijken. De zon schijnt fel en gestadig en we hebben heerlijk zitten lunchen op een terras in Emmerich met zicht op de Rijn.

 

 Het viel me op dat de Blauwe Regen overal al volop in bloei stond. Hier een doorkijk vanaf de boulevard van Emmerich naar de Rijn.

JP en AM hadden verse asperges meegenomen voor het diner bij de tent die avond. Heerlijk.

Zo lekker heb ik ze nog niet geproefd dit jaar.

Kamperen bestaat natuurlijk niet alleen uit eten en drinken ( alhoewel?). Uiteraard moest er ook gewandeld worden. We hebben een flinke en erge mooie wandeling gemaakt vanaf de camping door het Maasheggen gebied. Echt een bijzonder landschap, soms waande je je in de 18de eeuw. Kilometers karresporenpaden en amper iemand tegen gekomen. Uiteindelijk in Boxmeer beland en daar ( na even zoeken) lekker geluncht bij de Heerlijkheid

En tja...dan gaat het mis. Je weet dat je nog flink wat kilometers terug moet lopen en dan toch wijn drinken bij de lunch. Dat is dodelijk. Annemarike had zich vergist in haar nieuwe schoeisel en had open voeten en blaren...die kon echt niet meer. Voor haar hebben we halverwege de terugtocht een taxi gebeld. J.P, Ron, Sjors en ik hebben wel terug gelopen, maar allang niet meer zo kwiek als op de heenweg.

Nog maar een plaatje van het lieflijke landschap van de Maasheggen.

De laatste avond hadden we gereserveerd bij het restaurant waartoe ook de camping behoorde. We waren het unaniem eens dat ze hooguit een zesje verdiende wat het eten betreft. Gelukkig hadden we de wijn nog...

 

Samenvattend: Het was weer een bijzonder geslaagd weekend.