Op naar Grunningen...

Geen enkele afspraak dit weekend. Op donderdagochtend nog een paar uurtjes werken. Wat belette ons om niet de aanhanger met kampeerspullen achter de auto te hangen en donderdagmiddag linea recta richting Noord Groningen te rijden voor een zonnig kampeerweekend.
Noord Groningen hoor ik denken, wat moeten wij in hemelsnaam daar. Nou lekker niks.
Beetje kamperen, beetje wandelen in het desolate weidse Grunningse land, beetje cruisen door de lieve kleine dorpjes.
We verbleven op camping Klein Deikum . Leuke plek op loopafstand van het wad, en vlakbij het plaatsje Pieterburen.

Als het tentje staat en de stoelen en tafel zijn uitgeklapt drinken wij traditioneel een biertje en een glas rosé, alleen al om het feit te vieren dat we wéér zonder ruzie te maken de boel staande hebben gekregen.

Noord Groningen is weids en rustig...en heeft mijn hart gestolen.

Wat doe je als vogelaar op de dijk bij de wadden. Juist. Door je verrekijker koekeloeren

De campingeigenaresse had een leuke wandelroute voor ons uitgestippeld naar het wad. Sjorsie mocht overal los, maar tot aan de dijk waar de wadden beginnen, daar mocht hij zelfs niet aangelijnd mee. Omdat wij toch even wilden kijken daar moest meneertje even vast aan het hek. Vanaf een afstand zie je Sjors verbijsterd kijken. Ik niet mee??!!!

Restaurantschip het Appeltje in Pieterburen. Prachtig gelegen leuk biologisch restaurant waar ik de lekkerste pannenkoek ooit heb gegeten.

 Tuurlijk ga je ook naar de zeehondencreche van Leni ’t Hart als je toch in Pieterburen bent.

Dit is een monument op het buitenterrein van de zeehondencreche. Bijna alle gewonde zeehonden die daar binnenkomen zitten verstrikt in stukken visnet die snijdende wonden veroorzaken bij de dieren.

Aan het Reitdiep

Eigenlijk ging we best onvoorbereid op pad dit weekend. Meestal lees ik me wel even in, maar geen tijd gehad deze keer. Deze foto is in het plaatsje Zoutkamp waar we puur alleen naar toegingen omdat ik weet dat er lekkere Zoutkamper garnaaltjes bestaan. Bleek het ook nog een alleraardigst klein havendorpje te zijn waar we heerlijke verse vis en uiteraard Zoutkamper garnaaltjes hebben zitten verorberen.

Het Zielhoes in Noordpolderzijl is zo’n heerlijke kroeg waarvan je als randstedeling denkt dat die niet meer bestaan. Gewoon nog een pot koffie op een warmhoudplaatje en een interieur dat sinds 1940 nooit meer is veranderd.

Weid, weider, weidst.

Wij geven voor de grap ons Sjorsie altijd een gedragscijfer tijdens de vakantie. Deze keer krijgt hij een 9-
Das heel knap als je beseft dat hij ons voorlaatste vakantie een krap zesje haalde...;-)
Goed luisteren deze keer, niet trekken en niet boven op het vrouwtje gaan liggen ’s nachts.

Waren heerlijke dagen in Groningen. Wat een ongeknutselde, eerlijke, en gespeend van elke vorm van aanstellerij zijn die Grunningers.
 Kan niet generaliseren maar toch..

Spreekt voor zich deze foto. Twee halve bejaarden die denken nog even te kunnen vlammen...