Andorra, Spanje en Frankrijk.

Vorig jaar hebben we eind mei onze zomervakantie gevierd. Dat beviel ons prima. Aardig weer en de natuur nog heerlijk sappig groen en prettig rustig overal. Dit jaar konden we de camperbus alleen maar begin mei huren dus zijn we vrijdagmiddag 3 mei vertrokken richting Andorra.
Om nou te zeggen dat we erg opgeschoten zijn die vrijdag en de dag erna. Nee!. Eerst een flinke file bij Antwerpen, toen weer een file bij Lille...en uiteindelijk was het zaterdagochtend rond Parijs helemaal een drama.
Zaterdagmiddag dan ook maar besloten niet als een idioot door te jakkeren naar Andorra, maar rustig een camping te zoeken in Argentat-sur-Creuse.
Kleine maar fijne camping aan de Creuse, en op loopafstand van het leuke stadje.
De zon schijnt gestadig, en wij zijn weer helemaal in ons element.

                                                                 Ons bussie.

                                 Man en hond op de brug in Argentat-sur-Creuse.

De dag erop echt flink doorgeknald naar Andorra. Waarom Andorra? Das toch lelijk? Ja, eigenlijk wel. Eén groot shoppingcentrum met een drukke vieze hoofdweg er doorheen...maar ga je echter één van de zijdalen in dan kom je terecht in een andere wereld. Wij hadden als doel in Andorra om 2 mooie wandelingen te maken in het hooggebergte. Helaas. Er werd ons afgeraden de bergen in te gaan omdat er overal nog volop sneeuw en ijs lag. Uiteindelijk maar een mooie sneeuwwandeling gemaakt in een lager gedeelte van Grau Roig. We staan hier helemaal alleen op een camping. Sjorsie lekker los en ’ s avond moest de kok van het campingrestaurant speciaal voor ons gebeld worden omdat wij er wilde eten. Nou verwacht ik nooit veel van zo’n campingrestaurant, maar hier hebben we verdomd heerlijke lapin gegeten.

                               Nee, dit is geen wintersportfoto, maar Andorra in mei.

Het weer is heerlijk. Staalblauwe lucht en die middag heerlijk buiten geluncht in het leuke plaatsje Ordino bij Casa Léon. Belachelijk lage prijzen hier.

De volgende dag richting Spanje gereden, naar de Catelaanse Pyreneeën. Ons verkeken op de constante haarspeldbochten die je er maakt, en daardoor dus helemaal niet opschiet. Ons doel was het plaatsje Gosól midden in het natuurpark Cadí-Moixeró. De camping daar echter was nog potdicht, dus onze slingertocht voortgezet naar het plaatsje Saldes. Is wel een heel mooi gebied overigens.
Beetje droevige camping daar met héél veel vaste stacaravans, maar schitterend uitzicht op de gevorkte berg "Pedraforca"

               Het natuurpark Cadí-Moixeró. Mooi, leeg met prachtige middeleeuwse dorpjes onderweg.

                                Een zoals altijd soepele lenige ik, met op de achtergrond de Pedraforca.

De ochtend erop vertrokken oostelijke richting. We willen een wandeling maken in het vulkanische natuurpark "Garrotxa". Staan op een mooie ecologische camping tussen Olot en Santa Pau. Ik wandel zo het bos in met Sjors en weer staan we, op 2 Nederlandse dames na, hélemaal alleen op de camping.
De wandeltocht door het vulkaanpark heette een lichte tocht te zijn van 11 kilometer. Wij vonden het toch echt een verrekte zware tocht...en als ik eerlijk ben ook niet zo erg bijzonder. Als je op Lanzarote of El Hierro bent geweest dan is dit vulkaangebied bijna een lachertje. Maar affijn, we hebben weer wat calorietjes verbrand.

                                                                      Wandeling in het vulkaanpark.

     Zelfs Sjors ging even liggen tijdens de wandeling. Je ziet aan zijn bekkie dat hij moe is. En dat zegt wat.

’s Avonds ondanks de uitgevloerdheid toch nog even een hapje gaan eten in Olot. Aardige stad met mooie schoenenwinkels ( waar ik achteraf natuurlijk helemaal los had moeten gaan). Op het oog een leuk restaurant uitgezocht, maar die heeft me die nacht danig uit de slaap gehouden door ernstige buikkrampen. Maar ach, de wijn was wel goed.

Ik had me enorm verheugd op een bezoek aan Fiqueras en Cadaques, vooral om het Dali-museum.
Na eerst anderhalf uur op zoek te zijn geweest naar een parkeerplek in Fiqueras en dan uiteindelijk aan te moeten sluiten in een rij van bijna een kilometer voor het museum. Tja, dan gaat de lol er snel af bij ons.
Hupsakee, even ergens lunchen en op naar Cadaques aan de kust. Dali komt nog wel een keer ooit...
De weg naar Cadaques toe is werkelijk schitterend. Een prachtige rit door Cape Creus, met overal de gele brem in bloei.
In Cadaques snel een camping gevonden vlakbij het stadje. Echter toen Ron zich ging aanmelden stond er een groot bord "verboden voor honden".
Nou was mijn humeur die dag al niet zo best, maar toen zakte die helemaal naar historisch dieptepunt.
Maar verdomd, alsof het zo heeft moeten zijn, nadat wij besloten hadden dan maar via de kust naar Frankrijk te rijden, brak net over de grens de zon door. Frankrijk heette ons welkom!

       Een ontgoochelde Ron, nadat we besloten hadden absoluut NIET in die rij te gaan staan voor het  Dali-museum     

              Uiteindelijk In Frankrijk brak de zon door en vonden we deze schitterende camping in Cerbère.

Het stuk kust van Cadaques in Spanje tot aan Collioure in Frankrijk is werkelijk prachtig. Echt een verrassing vond ik. Nou waren wij er natuurlijk wel buiten het hoogseizoen, dus aangenaam rustig, maar toch niet uitgestorven.

Sjors in Banyuls sur Mer. Waar bijna geen stranden zijn om te rennen, én zijn ze er wel dan streng verboden voor honden. Maar zoals alle Fransozen lak hebben aan die regels, hebben wij, mits het geen overlast oplevert, dat ook.

    Banyuls sur Mer.

                                         Sjorsie terwijl wij aan het lunchen zijn in Banyuls. Krijgt gelijk een bak water van de ober, maar ons decadente meneertje prefereert ijswater uit de wijnkoeler.

Nog twee nachten verbleven op de municipalcamping van Banyuls, wijn gekocht, wat uitgerust en gelezen.

De volgende ochtend "en route" richting Gorges de Galamus in de Franse Corbières. Weer een wonderschone tocht in bijna arcadisch landschap. Wat vinden we het hier mooi.

Gedurende de hele rit naar Gorges de Galamus blijf je de Pyreneeën in de verte zien.

Gorges de Galamus. Een nauwe diepe kloof waardoor de rivier de Agly stroomt. Via een pad komt je ongeveer na een kwartier bij een klooster uit. Hangt daar heel alleen en desolaat tussen de rotsen. De foto doet de werkelijkheid geen recht. Het is veel mooier in het echt.

Een ontroerend lief kapelletje uitgehouwen uit de rotsen. Weer geeft de foto hier de werkelijkheid niet goed weer.

Daarna doorgereden tot aan Lagrasse midden in de Corbières, daar een plekje gevonden op de mooie camperplaats die vlak aan de rivier de Orbieu en het prachtige dorp.

Camperplaats Lagrasse.

                                                                                                Lagrasse

’s avonds lekker gegeten in La cocotte Felée ( geen website) . De wijnen zijn hier een traktatie, vooral de witte zijn heel verrassend.
Morgen gaan de de "Sentier de Sculpture" lopen in Mayronnes. Pad van 2 en een half uur langs allemaal kunstwerken die in de bergen en natuur geplaatst zijn..

    Echt een hele bijzondere wandeling. Heerlijk zonnetje op de kop, met verkoelend briesje en nog een snuf cultuur pakken ook.

   Na de wandeling toch maar met de bus naar de municipalcamping van Lagrasse gereden. Het douchje in de bus is te klein om gerieflijk te zijn en we willen even lekker douchen, relaxen, lezen, borrelen...helemaal niksen
Leuke plek hier. Meer dan aardige restaurants, lief dorp, en volop wandelmogelijkheden voor Sjors.

Morgen via Minerve richting Salvetat sur Agout. We willen toch langzamerhand iets noordelijker gaan, om niet de laatste dagen nog zoveel kilometers te hoeven maken.

Vanochtend vertroken uit Lagraase toen we het volgende dorp Ribaute een piepklein wijnwinkeltje zagen. Even een paar flessen scoren. Bleek een hele jonge enthousiaste wijnmaker te zijn. Nog maar net een jaar bezig en we kregen gelijk spontaan een rondleiding in zijn  kleine wijndomein. Leuk!

Minerve, een prachtig plaatsje midden in de Minervois. Nu rustig, maar in de zomer moet het een gekkenhuis zijn met al die toeristen. Geluncht met uitzicht op de mooie brug...tja daar betaal je dan voor, en de kwaliteit van het eten was echt beneden peil. Bah!

Bovenstaande foto’s zijn genomen op de camperplaats aan Lac de Laouzas. Prachtige plek en zo stil dat Sjors gewoon los kon rondscharrelen. Geen restaurants of winkels in de buurt, dus een diner geimproviseerd van alles wat ik nog in de koelkast en kastjes kon vinden. Best lekker. Het weer betrekt, donkere regewolken zijn in aankomst. We zien wel of we morgen hier blijven of verder trekken.

    Nee niet gebleven op het mooie plekje. Het gutste van de regen de volgend ochtend, en dan kan je beter maar gaan rijden. Zitten  te overwegen waar naar toe. Normandie? Pays de Calais? Of eens kijken in de buurt van Sancerre? Het laatste is het geworden. Ondanks de dreigende foto hierboven hebben we het droog gehouden daar  onze twee dagen.

Uitzicht vanaf Sancerre dat heel mooi boven op een heuvel ligt. Mooi stadje, helemaal in het teken van de wijn natuurlijk. Toch altijd het gevoel dat je belachelijke hoge prijzen betaalt alleen voor de beroemde naam.
Wij hebben ons gewoon lekker tegoed gedaan aan een veel goedkopere, maar net zo smakelijke Coteaux de Giennois of een Reuilly.

Onze laatste vakantiedagen zitten er aan te komen. Jakkeren we gelijk door naar het uiterste noorden van Frankrijk of  blijven we nog in de buurt van de Loire. We zitten 60 kilometer vanaf het stadje Gien, en besluiten dat we daar eens gaan kijken. Wederom op een prachtige camping terechtgekomen. Aan de loire, met wandelmogelijkheden voor de Sjors én 10 minten lopen naar het centrum van Gien.
Het uitzicht vanaf onze kampeerplek naar Gien is mooi, maar het stadje zelf heb je gauw bekeken. Ik dacht er misschien nog mooi aardewerk én wat wijn te kopen, maar dat viel wat tegen.
Toch heerlijke mosselen in de zon op een terras zitten eten.

    Ons plekje op de mooie camping in Gien.

    Sjors in actie aan de oevers van de Loire.

    Het blijft een beetje een drama om met Sjors aan de lijn een stadje of iets anders te bezoeken waar hij aangelijnd moet. Hij loopt al zigzaggend en trekkend alsof hij los loopt en mijn armen lijken altijd een meter uitgerekt daarna. Hier aan het einde van de vakantie lijkt hij een beetje te snappen dat trekken niets oplevert en loopt hij redelijk gedisciplineerd naast me ( wel heel kort gehouden)

                       Laatste aanblik op Gien. De avond voordat we vertrekken.
   

  S

Sfeerplaatje van ons avondritueel in de camper in de avonduren. Koffie, whisky voor de man, een glaasje Port of Madeira voor mij en boeken en land en wandelkaarten om de volgende dag te plannen.

Lieve foto vind ik van onze ondertussen steeds grijzer wordende Sjors, maar hij blijft jong van geest en leden.

De laatste dag is aangebroken en we besluiten richting Lille te rijden en daar in de buurt nog voor één nacht een camping te zoeken en hopenlijk ergens nog één maal lekker te eten. We belanden in  St Amand les Eaux op een camping midden in de bossen. Drie kilometer lopen verderop moest een goed restaurant zijn. Het was even tippelen heen en terug, maar het meer dan waard. Le Kursaal

En dan is het over en uit.De hele bus volgestouwd met wijn in alle hoeken en gaten. En al rammelend  naar huis vertrokken.

Zondagochtend via Belgie uiteraard nog  traditionele stop bij een frietkot als afsluiter. We komen we in de middag thuis aan.

Was een  hele fijne, redelijk zonnige vakantie waarin we misschien iets teveel kilometers gemaakt hebben ( zoals gebruikelijk).

Nog 2 collages met genuttigde wijnen, die vooral in het gebied rond Collioure en in de Corbière bijzonder goed waren.

En een collage met genuttigd etenswaar, waarin ik vaak toch wat teleurgesteld was.

Gelukkig ook uitschieters naar boven, dat maakt het dan weer goed.