Winterkampeerpret met Pasen.

Het was even slikken toen we definitief besloten; "IT GIET OAN!".
Nadat we een tijd terug besloten hadden te gaan kamperen met Dana en Steven met Pasen, hebben we dagelijks de weersberichten in de gaten gehouden.
Eerst was de eis dat het warmer moest zijn dan 10 graden boven celsius. Toen we doorkregen dat deze eis niet ingewilligd ging worden hebben ons eisenpakket iets verschoven. "Als het maar droog is dan".
En dat was het, weliswaar met 5 tot 6 graden vorst ’s nachts, maar wel droog zou het worden.
Zuid-Limburg op camping Oosterberg te Epen in het mooie Geuldal hebben we verbleven.
Buiten dat we een reuze leuk en gezellig weekend hebben gehad, mag ik toch ook wel even klagen over de ontzettende kou die Ron en ik ’s nachts geleden hebben.
Mijn hemel zeg wat was het koud, ondanks alle goede voorbereidingen ( dacht ik dan) voelde we de kou vanuit de grond zo onze botten intrekken. En dit ondanks isolatiematten, driedubbele slaapzakken, fleecedekens, een altijd warme Sjors, en ook nog eens een dekbed.
Gelukkig waren Dana en Steven voorzien van een nieuwe hele luxe grote vouwwagen en konden wij ’s morgens linea recta vanuit ons ijspaleis bij hun aanschuiven en warm worden. Ook hebben we ons veelvuldig gelaafd en bijgewarmd in Boscafe het Hijgend Hert
Maar we hebben dit avontuur overleefd, en ondanks het afzien smaakt het toch naar vaker en meer.
Wel eerst behoorlijke spullen aanschaffen natuurlijk.

         

Daar staan we dan. Verbaasde me overigens wel dat we lang niet de enige waren die er met een tent. kampeerde. Het was zelfs abnormaal druk op deze camping.

                                   De onverschrokken helden voor boscafe het Hijgend Hert.

wie schoan os limburg is

Ook nog een bezoekje gebracht aan een schapenboerderij een stukje verder op

Ayla en Sjorsie moeten wachten terwijl Ron en Steven ( de paashazen) eieren aan het verstoppen zijn. 

Statieportret van de expeditieleden...met op de voorgrond Sjors die gek doet.

                                           Op de terugweg gisteren nog even gestopt in het witte stadje Thorn om te lunchen. En zowaar heerlijk buiten in de zon kunnen eten.

Tja, en Dana en ik, zouden Dana en ik niet zijn als we niet even een leuk winkeltje in wilden in Thorn. De mannelijke aanhang, kind en hond staan geduldig te wachten in het zonnetje.

Laatste foto van het leuke plaatsje Thorn.