De Bofhond.
Ja, zo noemen wij Sjors de laatste tijd. De Bofhond.
Wij vinden n.l niet alleen dat wij het ontzettend getroffen hebben met hem, maar hij zéker net zo ontzettend met ons.
Elke ochtend vroeg zéker een uur en een kwartier rennen in het bos of wandelen langs de Zevenhuizer plassen, dan thuis lekker een bak vol met vers vlees. Dan even bij het vrouwtje, als ze in de keuken staat om een boterham voor haar zelf te maken, lekker net zo lang bietsen totdat ze hem zat is en hij ook een boterham of een cracker krijgt.
Dan heerlijk even slapen op z’n schapenvachtje op de bank. ( waar anders, en hoezo verwend)
Dan is het lunchtijd en weet-tie altijd wel weer iets te bietsen als ik in de keuken sta...dan daarna meestal een kluifje of botje om op te kauwen.
Rond 15.00 uur maken we altijd nog een rondje van een half uur in het bos...of tegenwoordig nu het weer kouder is, gaan we op de fiets naar het bos en scheuren we met een rotgang het bos door. Ik hard fietsend en Sjors los vooruit.
Als het vrouwtje moet werken komt de baas eerder uit zijn werk en gaat tegenwoordig steeds vaker even met de bofhond naar de zee en het strand. ( ook omdat de baas het wel fijn vindt om lekker ergens even een visje te eten natuurlijk, maar toch).
Verder is er elk weekend wel een wandeling buiten de gebaande paden gepland. Vandaag bijvoorbeeld het nieuwe Bentwoud verkend. Mag hij ook nog eens (bijna) altijd mee op vakantie, mag hij altijd op schoot om te kroelen als hij zin heeft ( tenzij ik met de laptop op schoot zit, en dat gebeurt nog wel eens....)
Kan hij zowiezo bij ons een potje breken. Boos worden lukt nooit echt op Sjors. Kijk eens in die ogen en je snapt wat ik bedoel..
Ach, ik kan wel boekwerken volschrijven over onze Bofhond.
Ik ben gewoon een bofkont met zo’n bofhond.
Wij vinden n.l niet alleen dat wij het ontzettend getroffen hebben met hem, maar hij zéker net zo ontzettend met ons.
Elke ochtend vroeg zéker een uur en een kwartier rennen in het bos of wandelen langs de Zevenhuizer plassen, dan thuis lekker een bak vol met vers vlees. Dan even bij het vrouwtje, als ze in de keuken staat om een boterham voor haar zelf te maken, lekker net zo lang bietsen totdat ze hem zat is en hij ook een boterham of een cracker krijgt.
Dan heerlijk even slapen op z’n schapenvachtje op de bank. ( waar anders, en hoezo verwend)
Dan is het lunchtijd en weet-tie altijd wel weer iets te bietsen als ik in de keuken sta...dan daarna meestal een kluifje of botje om op te kauwen.
Rond 15.00 uur maken we altijd nog een rondje van een half uur in het bos...of tegenwoordig nu het weer kouder is, gaan we op de fiets naar het bos en scheuren we met een rotgang het bos door. Ik hard fietsend en Sjors los vooruit.
Als het vrouwtje moet werken komt de baas eerder uit zijn werk en gaat tegenwoordig steeds vaker even met de bofhond naar de zee en het strand. ( ook omdat de baas het wel fijn vindt om lekker ergens even een visje te eten natuurlijk, maar toch).
Verder is er elk weekend wel een wandeling buiten de gebaande paden gepland. Vandaag bijvoorbeeld het nieuwe Bentwoud verkend. Mag hij ook nog eens (bijna) altijd mee op vakantie, mag hij altijd op schoot om te kroelen als hij zin heeft ( tenzij ik met de laptop op schoot zit, en dat gebeurt nog wel eens....)
Kan hij zowiezo bij ons een potje breken. Boos worden lukt nooit echt op Sjors. Kijk eens in die ogen en je snapt wat ik bedoel..
Ach, ik kan wel boekwerken volschrijven over onze Bofhond.
Ik ben gewoon een bofkont met zo’n bofhond.
.jpg)
Een (h)eerlijk stukje Agnes!
BeantwoordenVerwijderenJakkes moet ik weer janken !! Wat een schat he ? Maar als ik dit allemaal zo lees had ik eigenlijk ook wel bij jou willen wonen. Behalve naar zee dat wil ik niet. hihihih Gr. Linda
BeantwoordenVerwijderenHaha, die Jansie. Ik pik je vanaf morgen elke ochtend op om een uurtje te rennen langs de plas. Je hoeft niet aangelijnd hoor;-)
VerwijderenNou..... soms kan ik de mijne wel eens vervloeken. Vanochtend nog. Een uur lang door en over de duinen gebanjerd, gespeeld en lekker door een dode vogel gerold en dan op het laatst niet willen aanlijnen. Ik heb zeker een kwartier staan te roepen, schelden, lieve woordjes gezegd, met lekkere brokjes in de hand en nog veel meer. Hij vertikte het gewoon. Heel soms heeft hij zoiets in zijn eigengereide foxenkop. Maar wel binnen een grens blijven he? 40, 50 meter bij je vandaan, niet verder. Intussen sta je compleet voor lul bij al die andere hondenuitlaters die wel goed luisterende honden hebben. Voor de rest van de dag blokjes om, meer niet. Grrrr. (maar we blijven van hem houden hoor.)
BeantwoordenVerwijderenHaha die Bert. Tuurlijk zet Sjors mij ook regelmatig "te kakken" bij de andere hondenuitlaters.
VerwijderenNou niet denken door dit stukje dat ik een perfect luisterende, niet door de viezigheid rollende hond heb hè
Vanochtend nog vertikte hij het om in de auto te springen na de wandeling. Meneer vond dat hij nog niet klaar was met wandelen. Ook lokken met snoepjes e.d lukte niet. Dan is meneer duidelijk sterker van karakter dan ik.
Belangrijk is dat je je relatie tot je hond weet te duiden. Mijn eerste hond was een deugniet 1e klasse, luisterde nooit, liep altijd weg, vrat alles op wat hij zag. Toen paste hij bij me. De tweede hond was een braaf luisterende Border. Zo-een die altijd wil pleasen. At alleen uit zijn bakje en alleen als de baas het aangaf. Ik denk aan beiden met heel veel liefde terug. Gek hè?
BeantwoordenVerwijderenEn ja, jullie Sjors is een echte bofhond met zo'n baasje en vrouwtje.
Dank je Nell. Inderdaad moet een hond bij je passen. Ron zegt altijd dat het soms lijkt alsof hij 2 gordon setters heeft. Eén daarvan ben ik.
VerwijderenHallo Agnes, ik wens jou en de jouwen ook een geweldig mooi nieuw jaar toe! Samen met jullie bofhond natuurlijk!
BeantwoordenVerwijderen