Verjaardagslunch bij Ivy.

Poeh, poeh, nog maar koud thuis een uur thuis van mijn verjaardaglunch bij Ivy, en nu gelijk al een verslag er van.
Doe ik vooral zo snel omdat ik nu bijna nog de smaken in mijn mond heb. Nou ben ik  jammergenoeg niet kundig genoeg om alle smaken te beschrijven, maar dat er een ( om het maar populair te zeggen) een explosie voorbij is gekomen, dat moge duidelijk zijn.
We gingen voor het 9-gangenmenu met begeleidend wijnarrangement. De kritiekaster voor het BOB-arrangement en ik nam de volle hap. Stom, achteraf gezien. Dit is écht teveel voor mij, en het gevolg was dat ik halverwege de lunch net iets te hard begon te praten, zeg maar raaskallen. Volgende keer bij zoveel gangen doe ik het ook wat rustiger aan, zeg ik nu dan hè...
Maar nu over de lunch bij Ivy. Ik kan wel stellen dat de lunch van het begin tot het eind werkelijk fantastisch was. Zonder nou direkt in superlatieven te vervallen, maar ik maakte soms gewoon onzedelijke geluiden van genot. Ik kan nieteens zeggen dat dát of dát gerecht er uit sprong. Nee alles was gewoon bijzonder en explosief van smaak.
Buiten de formidabele keuken ook een compliment voor het bedienend personeel. Dat liep allemaal heel gesmeerd. Ook de hele entourage is er zeer prettig. Een soort stadse chique, maar wel met constante geluiden uit de open keuken. Je zal weten dat er hard gewerkt wordt daar.
Ik kan echt wel stellen dat het lang geleden is dat ik zo blij naar huis ben gegaan in een restaurant. Nou moesten we bij het betalen van de rekening wel een paar keer slikken...maar ja, als je dan bij elke hap zó genoten hebt, dan is ’t het waard geweest.